Pomme 的个人资料~ThE gReAt ThInG dOeSn'T...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
11月14日 Visa plus MCT flt14 November 2009 กลับไปพักผ่อนตีพุงที่ไทยมา ได้ไปงานหนังสือ พาแม่ไปดูหนัง ไปดูร้านปลากับป๊า กลับไปศิลปากร พาน้องไปเที่ยว ดูละครกับยาย ( ทั้งที่ไม่ได้ดูมานานละ ) นั่งคุยกับตา เล่นกับหมา เจอเพื่อนสาวคบกันตั้งแต่สมัยผมสั้นเท่าติ่งหู ฮาเฮกับครอบครัว เวลาผ่านไปเร็วจัง แป็บๆหมดวันยังเจอเพื่อนไม่ครบเลย บางคนยังไม่ได้โทรคุยกันด้วยซ้ำ ครั้งหน้านะจะวางแผนดีๆ ให้ได้ทำทุกสิ่งได้มากที่สุด ถึงเวลาครบรอบกำหนดทำวีซ่าอเมริกา ตื่นเช้าได้อย่างสบายเพราะนอนหลับไม่ค่อยสนิทมาหลา่ยวันแม้ว่าจะลุยไฟล์ทยาวก็ตาม บางวันถึงขั้นปวดหัวจนต้องจำเป็นให้หลับด้วยฤทธิ์ยา เลือกได้ไม่กินยาหรอกให้ตาย เฮ้อ ตื่นเช้านั่งรถไปสถานฑูต ณ เมืองแขก แปลกแฮะ ปีนี้สัมภาษณ์เร็วมาก คือคิดว่าคิวคนไม่เยอะเท่าปีก่อนๆ ที่ีสำคัญคือคนที่เค้าจัดการเรื่องนี้ให้บริษัทมาตรงเวลา อีกวันสถานฑูตปิดทำการทำให้ต้องยกเลิกไฟล์ทปอมเพราะไปบินไม่ได้เนื่องจากไม่มีพาสปอร์ต นอนลัลล้าอ่านหนังสือของนิ้วกลมอยู่บ้าน อีกวัน พาสปอร์ตยังไม่มีเลยค่ะ โดนยัดไฟล์ทแล้วไปอิสราเอล เที่ยงๆ มีการโทรมาบอกว่าขอย้ายมาเป็นสแตนบายที่สนามบิน ในใจก็คิดนะว่าก็ออกไปเอาพาสปอร์ตกลับมาจัดกระเป๋าไปนั่งเฝ้าสนามบิน ไม่ต้องรีบร้อนอะไร กะลังจะไปเรียกรถไปเอาแค่นั้นละ " Yaruedee, you got the 600 to Muscut. Your pick-up time'll be 20.45h ok see you " ฮ่วย! วันนี้ตื่นมาเกือบ 8 โมง นอนไม่หลับอีกแล้ว อยากไปบินเอาชั่วโมงบินนะ ดังนั้นสู้ตาย กลับมาจากเอาพาสปอร์ต พยายามฝืนนอนให้หลับเพราะอีก 3 ชม มารับไปบินแล้ว แน่นอนคือไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่านอนหรือยัง? เพราะลุกมามองเวลาตลอดทุกครึ่ง ชม บินมัสคัสไปกลับรวมแล้ว 7 ชม อยู่ออนกราวน์ที่นั่นอีกเกือบ 2 ชม รับหน้าที่เป็นครัวหน้า เข้าไปเช็คนักบินบ่อยมากจนกัปตันแซวบอกว่ากลัวง่วงใช่มะ 555 รู้ทัน ลูกเรือและผู้โดยสารก็น่ารัก ไม่มีอะไรให้ทำเยอะมาก พอขากลับกำลังออกไปทำผ้าร้อน " Pom Pom " อีคนขับเป็นอะไรเนี่ย? เปิดประตูออกมาเรียกซะงั้น สรุปเรียกให้เข้าไปดูดูไบในห้องนักบิน มองจากข้างบนนี่สวยจังคือเค้าสร้างให้เป็นรูปต้นปาล์ม 2 ต้น ขนาดเล็กและขนาดใหญ่ ปาล์มเล็กน่ะมีโรงแรมที่เป็นเหมือนเรือใบที่เห็นตามอีเมลล์บ่อยๆ ตั้งอยู่ เป็นกำไรของวันนี้ที่ได้เห็น อีกประมาณ 40 นาทีจะแลนด์ที่สนามบินแห่งชาติอัมมาน ปรากฎว่าอากาศมีหมอกหนาจัดมากทำให้ทัศนวิสัยในการมองเห็นไม่ดี กัปตันเลยประกาศจะเอาเครื่องลงที่อีกสนามบินนึง คงทำให้การเดินทางล่าช้าไปบ้าง ผู้โดยสารนั่งนิ่งฟังอย่างตั้งใจ และที่สำคัญคือเข้าใจ ประเสริฐค่ะ ประเสริฐ อย่างให้เป็นแบบนี้กันทุกไฟล์ทเลย ทุกอย่างเพื่อความปลอดภัยของตัวท่านเองทั้งนั้น กัปตันบอกว่าเดี๋ยวขอลองวนดูก่อนว่าสามารถเอาเครื่องลงที่เดิมได้หรือไม่ ขอวนเครื่อง ขอ 2 รอบพอนะ อาการมึนปวดหัว ง่วง กาแฟที่ดกไปเริ่มมาจุกกันที่คอหอยแล้ว เฮ้อ ในที่สุดลงได้อย่างปลอดภัย นิ่มมากด้วย มองเวลาแลนด์ตอน 8.40 นาที ครบวันนึงละ กลับบ้านไปรอแฝดกินเบอร์เกอร์พร้อมกัน ล้างเครื่องสำอางออกมาแล้วตาบวมอ่า แสบตาด้วย กระโดดลงเตียงตอนบ่าย นอนก่อนนะ ... เหนื่อย .. La PoMmE .. 10月13日 Ma vie en Octobre13 October 2009
- แจ็กพอตได้ไฟล์ท New York 3 คืนไปกับคู่ทีมบิด แถมมีรุ่นพี่คนไทยไปด้วยกัน
- มีเรื่องบางอย่างคิดแล้วทำให้เสียกำลังใจ คอยบอกตัวเองว่าอย่าท้อ
- ป่วยก่อนไป New York ตอนแรกตัวรุมๆไม่คิดไรมาก ไม่กินยา อีกวันน้ำมูกไหล รู้สึกไม่ดี
- อัดยาแก้ไข้ นอนซม ฝืนไปบินสั้นๆ กลับมานอนต่อเพราะฤทธิ์ยา ตื่นมามึน
- อาการดีขึ้น ไม่ค่อยพร้อมทำไฟล์ทยาว 12 ชม 30 นาที เท่าไหร่ แต่มีแฝดไปด้วยต้องสู้ตาย
- ผู้โดยเต็ม แต่ลูกเรือน่ารัก หัวหน้าดี มีชัยไปแล้ว
- มึนๆ ไม่รู้เพราะกินยาหรือเครื่องส่าย ทำงานช้า ทำของตก 1 รอบ ทำน้ำกระฉอกใส่ผู้โดยสาร 1 รอบ รู้สึกผิด
- รู้สึกทำงานไม่เต็มที่ รู้สึกผิดต่อเพื่อนลูกเรือ
- เข้าไปขอโทษผู้โดย บอกว่าเสียใจจริงๆ ไม่ได้ตั้งใจ ได้รอยยิ้มตอบกลับมา แตะไหล่แล้วบอกว่า " ไม่เป็นไร ไม่มีปัญหา "
- ขอบคุณลูกเรือและแฝดสำหรับ sector นี้ ขากลับจะพยายามให้มากขึ้น
- ครั้งแรกกับโรงแรมใหม่ ใกล้สถานีรถ เดินแป็บๆถึง Time Square
- โรงแรมดูไฮโซ แต่ไม่มีที่ทำน้ำร้อน
- อยากได้น้ำร้อนต้องโทรสั่ง ชาร์ตทีหลัง เลยไม่กินก็ได้ 555
- กินยาแก้หวัดก่อนนอนทุกคืน หายละ
- กินข้าวร้านเดิมที่ไชน่าทาวน์ แต่เปลี่ยนเมนู
- มีคนเข้ามาถามทาง หรือถามว่านี่ตึก Empire State ใช่ไหม โอ้ววพัฒนา หน้าตาท้องถิ่น
- เมื่อแฝดสองคนมาเมกาด้วยกัน อย่าถามว่าไปไหนถูกหรือไม่เพราะ " หลง " อยู่แล้ว ( หลงครั้งแรกจะแบบ เฮ้อ อีกครั้งจะเป็นไรไป ขออีกรอบ 555 )
- ตอนนี้กำลังสร้าง World Trade Center ใหม่ มองลงไปที่เค้าก่อสร้างแล้วหดหู่
- ไปเที่ยวดูเทพีสันติภาพ ฝันมานานอยากไปเยือน
- ถ่ายรูปกันฮาเฮ 3 สาวไทย หัวเราะดังเหมือนทั้งเกาะมีแค่ 3 คน
- กระโดดเป็นพังพอนและกระรอกบินอยู่ข้างเทพีสันติภาพ ไม่สนใจสายตาชาวบ้าน
- เป็นทริปทัศนศึกษา มีความสุขที่ได้มา
- ไฟล์ทขากลับ ราบรื่น น่ารัก ลูกเรือตลกได้อีก
- ปกติหลังเมกาจะได้หยุด 1 วัน ครั้งนี้โดนยัดซาอุเย็นวันถัดไป ไปนอนเล่นซาอุมา 1 คืน
- ฤดูกาลเทรนกลับมาใหม่ ลูกเรือทุกสายการบินจะกลับมาเทรนใหม่เมื่อบินครบปี
- เวลาผ่านไปไวมาก เทรนอีกแล้วค๊าบ ครั้งนี้เทรนคู่แฝด ดีใจ
- คลาสนี้คนไทยหลายคนเลย ดีใจอีกแล้ว
- ไม่มีบิน ไปเรียนหนังสืออย่างเดียว
- ตื่นเช้ามากติดกัน 3 วัน ไม่ชิน นาฬิกาปลุกที งอแง
- การบ้านเยอะ ทำเป็นทีมแฝด ประมาณ 3 ชม
- ครูที่สอนเรื่อง Safety ดุมาก ดุไปไหน เสียงดังชิบหาย สงสัยอดีตเป็นพี่ว๊ากแขก
- เทรน Fire Fighting ทีแบบดับไฟที ไม่ได้ตกใจไฟเลย ตกใจเสียงครู
- ตอน Evacuation นี่ต้องตะโกนแข่ง เสียงครูปลุกระดม ขนาดในคลาส ให้ตะโกนสั่งผู้โดยกรณีฉุกเฉิน ดังได้แค่นี้อ่า ครูขา
- สอบวันสุดท้าย ทำงานเป็นทีมทุกสัญชาติ 555
.. La PoMmE ..
9月29日 My Bro's Birthday+Bkk29 September 2009
Happy Birthday to my bro
  สุขสันต์วันเกิดน้องชายสุดที่รัก
วันนี้ตื่นมาสิ่งแรกคือโทรศัพท์ไปอวยพรขอให้พ่อปู่และพระคุ้มครองน้อง
เป็นเด็กดีของที่บ้าน ตั้งใจเรียน ขอให้สมหวังในสิ่งดีงาม และเป็นน้องที่น่ารักของปอมตลอดไป
ทำไฟล์ทกลับบ้านไปคืนนึง มีลูกเรือไทยทั้งหมด 4 คน เข้าบรีฟฟิ่ง หัวหน้าให้ทำคู่ Team Bid ด้วย คือแฝดได้ทำคู่กันสมใจอยาก ดีใจๆ
แหม ไฟล์ทนี้หัวหน้าโดยรวมโอเคนะ คือเคยบินนิวยอร์คกับเค้าครั้งนึงแล้วเค้าแสดงความเห็นแก่ตัวอย่างแรงตอนแก้ปัญหาระหว่างไฟล์ท
หลังจากนั้นเลยรู้สึกไม่ค่อยเต็มที่กับเค้าเท่าไหร่ คือบินได้แต่ไม่ประทับใจกันแค่นั้น
ทำไฟล์ทแบบเรื่อยๆมากกว่า ผู้โดยสารโดยรวมน่ารัก อาหารพิเศษเต็มเลยแบบมาเป็นรถเข็น เห็นแบบตกใจ
ก่อนเริ่ม service ไปขอแขกคนนึงที่นั่งหลังสุดให้ช่วยย้ายไปนั่งอีกแถวเผื่อจะเก็บที่ไว้ให้ลูกเรือได้พัก
คำตอบฟังแล้วแบบ เออ ไม่ให้ก็ไม่ให้ดิวะ ทำไมต้องหยาบคายใส่ ก็เลยบอกไปว่า เออๆ จบๆ นี่ที่ของยู นอนไปเลยนะ
มาคุยกะเพื่อนๆถึงรู้ว่าก็ไปขอมาแล้วเหมือนกัน มันก็ด่ากลับมา คนพวกนี้นี่ไม่ให้ก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ แต่ทำไมต้องแบบพูดจาส้นตีนก็ไม่รู้ งง
ขาไป ปอมทำ drink ส่วนแฝดทำ meal ไป เดี๋ยวขากลับสลับกัน
พอถึงที่นั่งของผู้โดยคนนึง เค้าสั่งน้ำเสร็จ ยกถาดให้เก็บ เลยบอกว่า " รอนะจ๊ะ ยังไม่เก็บตอนนี้ เดี๋ยวมีชากาแฟอีกรอบนะ "
โดนถามกลับทำไมเก็บไม่ได้ " อ้าว นี่มันรถน้ำอ่า แถมคนอีกกว่าครึ่งลำรอฉันอยู่ " ทำท่าเข้าใจ
พอเริ่มชากาแฟเอาอีกรอบ เลยบอก " รอนะ " เค้าขำ ตกลงเข้าใจที่กูพูดปล่าวเนี่ย?
อ่านะ คนเราต้องรู้จักการรอคอยบ้าง ขึ้นเครื่องคราวหน้าจะได้เริ่มเข้าใจและรอเป็น
ถึงกรุงเทพ นั่งรถไปโรงแรมเพราะป๊ากับแม่มารับ หลงที่จอดรถเกือบ ชม. เพราะลืมว่าจอดไว้ที่ชั้นไหน
คนที่มาเซ็นทรัลหลายคนผ่านมาแอบมองแอร์ตัวแดง ก็แหงล่ะ full uniform ขนาดนั้นแถมมาคู่กระเป๋าลาก
แต่เวลานั้นแบบห่วงป๊ามากเพราะกลัวเค้าลืมอย่างนี้บ่อยๆ ทำเอาเป็นห่วงเวลากลับไปทำงาน
สรุปคือแบบป๊าสับสนเพราะว่าป๊าจอดแล้วเดินไป รร. แต่ปอมพาป๊าออกมาทางเชื่อม รร. กับห้างอ่า คนละด้านเลยงง
ไปกินชาบุชิกับปลั๊กกับแม่ แม่บอกขอลองหน่อยซิ เห็นชอบกินกันจัง
ปอมกินไม่หยุดเลยค๊าบ ซูชิแซลมอนนี่นะ ไหลมาตามรางเข้าปากหมด กินอิ่มตาปรือบอกแม่แทบจะหลับคารางซูชิ รวมๆก็ไม่ได้นอนมา 1 วันกว่าแล้ว
ไปบ้านยาย คุยกันฮาเฮ เล่นกับหมาๆ อีกวันไปวัดไทรม้าใต้ไปไหว้พระ กินส้มตำ ให้อาหารปลา ซื้อของกลับมาบ้านยายจัดกระเป๋าเตรียมกลับ
อ่อ ไปซื้อของที่ห้างมา ก็แวะไปร้านขายยาซื้อเจลทาปากเพราะร้อนใน หนุ่มเภสัชถาม " มาเดินเล่นนี่ปิดเทอมแล้วเหรอครับ " O_o
แม่หัวเราะเลย แบบก๊าก >_<
ตอนนี้ที่สุวรรณภูมิ ตรวจลูกเรือเหมือนตรวจที่ลอนดอนเลย เด๊ะๆ ต่างแค่ที่ลอนดอนมีห้องเฉพาะให้ก่อนไปขึ้นเครื่อง
ไม่มีที่ให้พักระหว่างไฟล์ทอีกแล้ว เลยนั่ง box กัน ฝืนความง่วงสุดๆ
ดีหน่อยที่แฝดเล่าเรื่องหนังสยองขวัญให้ฟัง ออกท่าทางประกอบเรื่องไปด้วย ทำให้หายง่วงเลย
ไม่ใช่น่ากลัวนะแต่เล่าแบบกลายเป็นหนังตลกไปเลย ตลกแบบตลกได้อีก ถ้าได้ดูหนังจริงคงขำท่าที่แฝดเลียนแบบจากหนังอ่า
ช่วงผู้โดยนอนกันก็แบบพวกเราฝืนความง่วงกันไป แฝดบอก " อีกนิดเดียวเอง เดี๋ยวถึงแล้วนะแฝดนะ " ได้ข่าวอีกกว่า 5 ชม แต่ทำให้รู้สึกดีขึ้นมา
 ขอบใจแฝดกับลูกเรือที่ทำ economy ทุกคนเลย ทำให้ไฟล์ทออกมาดี ถึงจอร์แดน สลบเหมือดตามระเบียบ ..
ps. ขอบคุณบทสนทนา วันที่ 24 กย. เวลา 01.09 นาที ณ นนทบุรี และ วันที่ 25 กย. เวลา 22.30 นาที ณ จอร์แดน
.. La PoMmE ..
9月21日 Summer just passed21 September 2009
เทศกาลบินช่วงซัมเมอร์ผ่านไปแล้ว บินหนักติดกัน 3 เดือน บินจนไฟล์ทหลังๆของเดือนสิงหาเกิดอาการเหนื่อยล้า
แบบพอนั่งเทคออฟปุ๊บ ข้างในร้องบอกว่า " กูเหนื่อย กูเหนื่อยมากแล้ว "
คงไม่แปลกที่หลังไฟล์ททีไร ตัวจะยึดติดกับที่นอนเหนียวแน่นแม้จะนอนหลับไม่ได้เท่าที่ต้องการ
อย่างน้อยขอหลับตาลงเงียบๆสักพักก่อนบินอีกรอบก็รู้สึกดีแล้ว
ไปบิน Detroit, USA กับแฝดมา ผู้โดยสารป้ายนี้ทั้งบริษัทรู้กันว่าเป็นยังไง คงไม่ต้องเอ่ยถึง
ลุยกันมาเต็มลำเกือบ 13 ชม ปอมเองดีลกับผู้โดยยังไม่พอยังต้องทะเลาะกับสจ๊วตที่ทำงานคู่กันอีก
เจอคนเห็นแก่ตัวขนาดนี้แล้วทนไม่ไหวต้องกัดกันสักหน่อย รับมาได้ไงคนแบบนี้ ทำงานเป็นทีมไม่เป็น เอาแต่ตัวเองคนเดียว กัดกันซะ
ถึงที่หมายนี่ ลูกเรือทุกคนตาแดงกันหมดเพราะความง่วงปนความเหนื่อย
ถึงโรงแรมยังมีแรงออกไปกินบุฟเฟ่ต์จีนได้อีก ตางี้จะปิด
เข้าห้องมาเริ่มนอนตอน 13.30 น. ตื่นมาเกือบตีสี่ โฮะๆ เป็นทริปแฝดนอนไปเลย เพราะนอนตลอด 2 วันที่อยู่ที่นั่น >_<
ขากลับ ผู้โดยไม่เต็ม มีเคสออฟโหลดผู้โดยคนนึงเพราะว่าลุงตาบอด มีโรคประจำตัว 3 โรคแล้วไม่มีใครเดินทางคู่กับลุง
ตามปกติเคสแบบนี้ต้องมีคนเดินทางคอย escort แล้วมีแพทย์รับรองด้วย
สุดท้ายกัปตันบอกจำเป็นต้องออฟโหลด ลูกเรือเดินส่งลุงที่หน้าเครื่อง บรรยากาศเศร้าบอกไม่ถูก
ผู้โดยน่ารักมาก เอ๊ะ นี่มันอยู่เมืองเดียวกันกะพวกขามาปล่าววะเนี่ย? งง
ตั้งแต่ช่วงปลายเดือนสิงหาถึงประมาณวันที่ 20 กันยาเป็นเดือน Ramadan เทศกาลถือศีลอดของชาวมุสลิม
เค้าจะไม่กินน้ำและอาหารทุกอย่างจนตะวันตกดินเพื่อระลึกถึงความยากลำบากของคนจนไม่มีจะกิน
ที่จอร์แดนนี่ กลางวันเลยกลายเป็นเมืองร้าง กลางคืนคึกครื้น เหมือนสลับเอาตอนกลางวันมาไว้กลางคืน
เช่น ธนาคารเปิด 3 ทุ่มถึงตีห้า ห้างร้านเริ่มเปิดตอน 2 ทุ่มอะไรแบบนั้น
ช่วงนี้ใครได้ทำไฟล์ทแขกๆช่วงเช้าก็จะสบายหน่อยคือคนส่วนใหญ่เค้าไม่กินกัน
ตอนนั้นโดนคูเวตเช้า ทำ First class เต็มแต่มีคนกินแค่ 2 คนเป็นเด็กน้อย
แถมนักบินนี่ เข้าไปเช็คแบบ ยูสบายดีไหม ทุกอย่างโอเคนะจ๊ะ
ไม่ต้องถามเรื่องอื่นเพราะว่าอดกันหมด
หลายวันก่อนไปทำคูเวตมากับแฝดแต่เป็นคูเวตเย็น
ช่วงเทคออฟจะเป็นช่วงตะวันตกพอดี อืม พอรู้ชะตากรรม
ตอน service นี่แบบโดนทึ้งตั้งแต่ต้นยันท้ายลำเพราะหิวจัดกันทั้งลำ -_-*
ได้ทำ economy เต็มหมดไม่มีปัญหาแต่เพื่อนร่วมงานที่เป็นแกลลี่นี่สิ สันหลังยาวไปไหน
ดีหน่อยที่แอร์ใหม่คนโรมาเนียทำงานแฟร์มาก แถมแฝดมาช่วยเก็บถาดขากลับไม่งั้นไม่ทัน
นี่ล่ะ ไฟล์ทหลังตะวันตกดินช่วงเดือนนี้
วันที่ 19 ทำซูริค-เจนีวา ไฟล์ทยาวแต่เพอร์เฟคมากเพราะไปกับแฝด ลูกเรือดี นักบินสุภาพ ผู้โดยน่ารัก ไฟล์ทเยี่ยม!
เวลาทำงานนี่ถ้า nature ไฟล์ทมันเหียกแต่ทีมดี มันจะไม่เหนื่อยมาก
เที่ยวนี้ nature ไฟล์ทมันดี บวกลูกเรือดีเลยประเสริฐไปใหญ่
ผู้โดยป้าๆลุงๆ เรียบร้อย ดื่มไวน์แดงหนักอย่างเดียวแค่นั้น เชียร์ฮาเฮ
มีผู้โดยป้าๆฝรั่งเป็นอาสาสมัครตัวฮาประจำไฟล์ท ฮาตลอดทั้งเคบิน แฝดคู่นี้ทำงานไป ขำไป นึกกี่ทีก็ยังฮา
ขอแบบนี้อีกเรื่อยๆนะ ทำแล้วมีความสุข
ปล. ภาพนี้ไม่เกี่ยวกะทริปที่ผ่านมา แต่เมื่อคืนดูรูปเล่นเจอรูปนี้แล้วคิดถึงช่วงไปนิวยอร์คครั้งแรกกับแฝด At JFK Airport with my twin
Prise a l'exterieur d'aeroport JFK, NEW YORK: ma jumelle et moi
.. La PoMmE ..
9月18日 จากคนอื่นคนไกล18 September 2009
ลิเบอร์ตี้ : ขอบคุณสำหรับอีเมลล์มากนะ ไม่ได้อ่านมานานแล้ว
ตามหาพระจันทร์ : ไม่เป็นไร ขอโทษด้วยที่ตอบช้าเพราะกลับบ้านที่ไทยมา
---------------------------------------------------------------------------------------------
ลิเบอร์ตี้ : เมืองไทยฝนตกหรือปล่าว ที่นี่อากาศไม่ดีเลย เริ่มหนาวแล้ว
ตามหาพระจันทร์ : ฝนตกน่ะสิ กลับมาที่จอร์แดน อากาศเริ่มเย็นเหมือนกันเฉพาะกลางคืน
ลิเบอร์ตี้ : กลับไปไทย กินเยอะล่ะสิ
ตามหาพระจันทร์ : อ่ะนะแน่นอน
-------------------------------------------------------------------------------------------------
ลิเบอร์ตี้ : วันนี้สอนทั้งวันเลย เหนื่อย อ่านอีเมลล์แล้วมีกำลังใจขึ้นมา ขอบคุณ
ขอบคุณจริงๆ
---------------------------------------------------------------------
ลิเบอร์ตี้ : นี่เราไม่ได้คุยกันนานนะ
ตามหาพระจันทร์ : อืม ใช่
ลิเบอร์ตี้ : คือมันทำให้ผมคิดว่าคุณลืมผมหรือปล่าว
ตามหาพระจันทร์ : นั่นควรจะเป็นคำถามของฉันไม่ใช่เหรอ
ลิเบอร์ตี้ : ผมขอโทษ
-------------------------------------------------------------------------------------------
ตามหาพระจันทร์ : คิดว่าครั้งนี้ฉันได้พูดในสิ่งที่คิดแล้ว หวังว่าจะเข้าใจ
ลิเบอร์ตี้ : ผมเข้าใจ ... ขอบคุณที่ยอมรับโทรศัพท์ผมนะ
ขอบคุณจริงๆ
-------------------------------------------------------------------------------------------
เฮ้อ .. ได้แต่ถอนหายใจ
เรื่องบางเรื่องมันไม่จำเป็นต้องจบแบบแฮปปี้หรอก
มันล้วนมีทางที่มันสมควรจะเป็นมากกว่า
ทางที่ทุกคนยืนอยู่แล้วยังสามารถหันมาคุยกัน
และยังคงรู้สึกดีต่อกันได้ .. เหมือนเดิม
.. La PoMmE ..
8月21日 นินทา AMM-DAM-AMM21 August 2009
วันหยุด 4 วันรวดผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกคือแบตยังชาร์ตไม่ถึงครึ่งก้อน
ก็ดูมันเล่นบินถึกมากอย่างนี้นี่หว่า กลับไปดูตารางบินตัวเองแล้วแบบ เออ ทำได้เว้ยเฮ้ย
คือมันไม่มีช่องว่างนั่นเอง สรุปครึ่งเดือน 16 วัน ได้หยุด 1 วันกับเป็นสแตนบายอีก 1 วันแต่ไม่โดนเรียก
นอกนั้นบินกระหน่ำรับซัมเมอร์ { คงไม่มีใครถึกเท่าอาร์เจแล้วมั้งเนอะ }
ช่วงวันหยุดนี่ นอนอย่างเดียวก็ประมาณเกือบ 2 วัน ทำตัวเป็นหมีอยู่ในถ้ำมาก นอนอืดแบบไม่กังวลเรื่องเวลา
คือพอมาทำงานนี้ เห็นค่าของการนอนเยอะๆมากแต่ก่อนไม่ค่อยคิดถึงเรื่องนอนเท่าไหร่
เป็นวันหยุดที่แบบตื่นมา ก็กลิ้งๆ หลับต่อได้อีกไม่มีสะดุด
จัดทริปบ้านอ่างปลาไปกินซูชิกันด้วย เนื่องจากพาแฝดไปเลี้ยงวันเกิด
อร่อยมากค๊าบ อุตส่าห์อดข้าวทั้งวันเพื่อปล่อยหมูตอนบุฟเฟต์ญี่ปุ่น แต่รู้สึกว่าอิ่มเร็วเกินไป เดี๋ยวไปต่อที่เมืองไทย แฮ่ๆ
จบจากเดออฟ ให้ไฟล์ทมาเลย DAM ดามัสคัส มารับตีสี่
เอ้า งานเข้าเลยกู จะหลับยังไงเนี่ย? ก็วันหยุดเล่นนอนตีสอง ตีสาม แต่นี่จะต้องตื่นมาแต่งตัวตีสาม
ลองกลิ้งนานมากมากจนจะอ้วกแตก ก็มันไม่ง่วงอ่ะแต่ไหงหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ ตื่นมาตีสาม ปวดหัวตึ้บ -_-*
ไป Crew center ลูกเรือแตกตื่นชั่วโมงบินเดือนนี้ เอาอีกละ บริษัทงอแงอ้อนชาวบ้านที่หยุดๆกันมาช่วยกันบิน
ช่วงนี้ minimum crew and minimum rest มากๆ
เอาล่ะ หัวหน้าโยนตำแหน่งทั้งหมดใน Economy class มาให้เพราะไม่มีสแตนบายมาช่วย
สรุปคือ 1: 96 ประสาทไปแล้ว ใครก็ได้ช่วยเขกกระโหลกรอสเตอร์หน่อยเผื่อมันจะได้คิดไรเป็นขึ้นมามั่ง
ช่วง Boarding นี่ แอบขำอยู่ เพราะตอนแรกยืนรับผู้โดยอยู่ตรงแถวแรกแต่ไหงไหลมาเรื่อยจนถึงแกลลี่ ( ครัวบนเครื่องบิน )
เจอเคสปัญหาโลกแตกคือ อยากนั่งด้วยกัน จริงๆน่ะเค้าได้ที่นั่งติดกันแบบมีทางเดินคั่นแค่นั้นเอง
แต่คู่วอกรับไม่ได้ ต้องนั่งแบบตัวติดกันเท่านั้น สาดดด นั่งแค่ 30 นาทีเองอะไรนักหนาวะ
จนมีผู้ใจบุญมาโปรดสละที่ของตัวเองให้คู่นี้ได้นั่งตัวติดกัน เฮ้อ ไม่ใช่เรื่อง
เคสน่าเบื่ออีกอันคือ ผู้ที่รู้ตัวว่าเป็นแม่ลูกอ่อนแต่ไม่มีนมมาด้วย
ได้ข่าวว่าต่อเครื่องไปชิคาโก แล้วอีก 13 ชม นี่ เบบี๋กินไรคะ กินหัวแอร์รึไง จริงๆบนเครื่องมีนมให้นะแต่มันมีจำกัด
ไม่สามารถให้กับผู้โดยแม่ลูกอ่อนได้ครบทุกคน
เจอแบบนี้บ่อยมากจนแบบอยากตะโกนใส่หน้าจริงๆว่า สัญชาตญาณความเป็นแม่เนี่ยมีกันมั้ย? ไม่รู้สิแต่ปอมว่าแม่ชาติไทยนี่ล่ะ มีครบทุกอย่างแล้ว
คราวนี้ชีมาขอนมในครัวเป็นภาษาอารบิก แล้วกูจะรู้เรื่องมั้ย? มีถามต่อว่าถ้าพูดบิกไม่ได้ พูดสเปนได้ไหมล่ะ ( อันนี้ถามเป็นอิงค์ )
อีนี่ กูมีภาษาให้เลือกคือ อังกฤษ ฝรั่งเศสและไทย แถมชีพูดอิงค์ได้ ไม่พูดจะสเปนท่าเดียวงั้น
อีกอัน ชีมากับลูก 2 คน จะแลนด์อยู่แล้วเรียกเราเข้าไปคุย
ชีต้องการให้ช่วยถือกระเป๋าไปส่งหน่อย ตอนแรกก็เข้าใจว่าส่งที่ประตูเครื่อง ชีบอกไม่ใช่ๆ จะให้ไปส่งถึงช่วง transit ไป New York
Oh my god! เห็ดสด เกิ๊นไปๆๆ
ตอนทำ Service ช่วงเก็บน้ำส้มอยู่ เกิดหนาวพร้อมกันมา 4-5 คน ( คุณขา อีก 15 นาทีก็แลนด์แล้ว )
วางถุง collecting ไว้เอาเท้าพยายามช่วยให้มันทรงตัวเพราะมีกล่องน้ำส้มเยอะมากในนั้น
ลำตัวกลมๆเอื้อมไปหยิบผ้าห่มแล้วส่งให้ผู้โดยอีกด้าน กายกรรมมากกู
มีผู้โดยน่ารักด้วยอ่า ช่วยเก็บกล่องฝั่งตัวเองแล้วยัดใส่ถุงที่มีตีนของแอร์คนนี้ยันอยู่
" ไอเห็นใจยูจังที่ทำคนเดียว "
การเป็นผู้โดยที่น่ารัก สุภาพ ไม่เรื่องมากแถมมีคำพูดน่ารักแบบนี้อีก แอร์ก็หายเหนื่อยแล้วล่ะค่ะ
ถ้าจะให้ดี คุณขาช่วยบอก CEO บริษัทให้ขึ้นเงินเดือนที จะอารมณ์ดีกว่านี้ กร๊ากก
คืนพรุ่งนี้ ทำไฟล์ทกลับบ้านละ ไปชาร์ตพลังใจ
PS. 1. บ่นไปงั้นแหละ ระบายขำๆ
2. อยากให้ความเงียบงันมันทำงานได้ผลจริงๆ สักที
8月18日 This time around18 August 2009
วันแม่ปีนี้เหมือนกับปีที่แล้ว คืออยู่บนเครื่องบินกำลังทำไฟล์ทจากประเทศซูดาน
กลับมาจากทำงาน โทรไปบอกรักแม่ ยายและน้าๆ
ที่บ้านเค้ากำลังกินข้าวกันพร้อมหน้าพร้อมตา ฟังเสียงทุกคนแล้วร้องไห้นิดหน่อย อยากอยู่ด้วยในวันสำคัญแบบนี้
ที่จริง เราก็บอกรักกันทุกครั้งที่เราคุยกันอยู่แล้วเนอะ แต่ไม่ได้อยู่กินข้าวกันพร้อมแบบนี้นานแล้วเท่านั้นเอง
รักนะคะ เดี๋ยวกลับไปกอดทุกคนเลย
....................................................................................................
อาทิตย์ก่อน ไปบินเบรุตมา ใช้เครื่อง A310 ฟูลโหลด ชั่วโมงบินแค่ 50 นาที
วิ่งเป็นลิงได้อีก เพราะผู้โดยสารเข้าใจผิดมั้งว่าใช้เวลาบิน 5 ชม ขอทุกสิ่งแบบตั้งตัวย้ายมาอยู่บนเครื่องบิน
มีเด็กไฮเปอร์ด้วยอ่า ชวนคุยตลอดเวลาตอนปอมต้องนั่งเทคออฟ
พอทำเป็นไม่สนใจ นังเด็กก็ " Hey hey " ใส่เสียงดัง
แม่งอยากสนทนาภาษาอังกฤษขนาดนั้นเชียว
ไม่หยุดแค่นั้น พยายามจะมาจับตัวด้วย เห็นกูเป็นของแปลกขนาดนั้นเลย แบบเห็น เอ๊ะ หน้าตาไม่เห็นเหมือนคนอื่นไรงี้
เลยเล่นเกม Don't Touch กะอีเด็กนี่ สรุป ปอมชนะเลิศ มันไม่ได้จับตัวเลย โฮะ โฮะ
..................................................................................................
ไม่ได้เจอนักบินกวนส้นตีนมานานมาก เมื่อหลายวันก่อนเลยมีโอกาสซวยได้เจอ
คือไม่รู้จักกันมาก่อน มีแต่แฝดเล่าให้ฟังว่าฤทธิ์เดชเยอะ
พอบรีฟไฟล์ทเสร็จ ผู้ช่วยนักบินคนนี้ก็มาหาเรื่องว่าไม่พร้อมจะทำไฟล์ท หน้าตาไม่อยากจะทำงานอะไรทำนองนั้น อยากจะออฟโหลด
แอร์คนนี้ก็หน้าหมาออกเลยสิ กวนตีนกูแล้ว เถียงมันไปมาจนหัวหน้าบอกว่าอย่าไปสนใจ
เอาเลย หารู้ไม่ว่ากูเก่งเรื่อง ignore คนเวลาเจอหน้ากัน
ก็เลยทำเหมือนมันเป็นอากาศตลอดไฟล์ท แบบทำงานอยู่ เดินมาขวางทางก็แบบ " ขอโทษนะ หลีกทางหน่อย "
ขนาดปอมเข้าไปเช็คกัปตัน กัปตันต้องการกาแฟนู่นนี่ หามาให้หมดแต่ปอมไม่ได้ถามมัน พอเหอะ คนแบบนี้ ไม่ต้องแดก จบ
สุดท้ายออกมาขอโทษว่าไม่ได้ตั้งใจให้โมโห เฮ้ย แต่ว่า U did it already
มันมาเลย " common we're friends " ใครเพื่อนมึง? " I'm not " แล้วออกไปบริการผู้โดยสารต่อ
จบไฟล์ท มันนั่งเงียบหมดฤทธิ์ไม่มองตาใคร เก็บหมาทุกตัวไว้ในปากต่อไป
.....................................................................................................
.. La PoMmE ..
8月6日 The complete absence of sound6 August 2009
ในที่สุด ...
ทุกอย่างชัดเจนมากขึ้นซักที
มากจนไม่แน่ใจว่าที่ผ่านมาคือ รู้จักกันแค่หน้ากาก หรือปล่าว ?
ถึงเวลาแล้ว ที่จะลดระดับความสัมพันธ์และความรู้สึกลง
เจ็บปวดเหมือนกันเนอะ .. แปลกดี ..
ความผิดพลาดในวันก่อน คงไม่มีคำแก้ตัวใดๆฟังขึ้น
เพราะฉันเสียความรู้สึกไปแล้ว
อย่าพยายามกลับมาทำให้หัวเราะได้อีกเลย
มันเริ่มหยุดนิ่งซะแล้ว
อย่าแปลกใจถ้าเห็นว่าฉันเย็นชาใส่
เพราะเส้นบางๆ นั้นขาดลง
ในที่สุดกลไกความเงียบงันได้เริ่มทำงานสักที ...
.. La PoMmE .. 7月16日 .. Sickness ..16 July 2009
ช่วงนี้เหนื่อย ... เหนื่อยจริงๆ
หลากหลายอารมณ์ลบๆ เต็มไปหมด
อะไรนิดหน่อยก็เปราะบาง นิดหน่อยสติขาดผึง
อาการท้อแท้ง่ายกลับมาอีกแล้ว หรือเป็นเพราะ high season 555
ขนาดทำไฟล์ท ผู้โดยคนไหนงี่เง่ามา ก็มีสองอย่าง
คือ ฉะผู้โดยสารตรงนั้นให้มันรับรู้ถึงความงี่เง่าของตัวเอง หรือ เก็บอารมณ์แล้วรู้สึกเหนื่อยกับคน
บางครั้งก็หัวเราะดังลั่นเหมือนคนบ้า บางเวลาก็อยากร้องไห้เงียบๆ
ต้นเดือนไปค้างลอนดอน ออกไปเดินเล่นหาของกินในเมือง
แปลกใจที่ว่า ไม่รู้สึกสนุกอย่างเคย
กลับมาจากไฟล์ท ความรู้สึกเบื่อยังคงอยู่
ทำไฟล์ทกลับบ้านไปคืนนึง ความรู้สึกดีกระเตื้องขึ้นมา
ตอนนั่งรถไปสุวรรณภูมิ เอาอีกละ เป็นครั้งแรกเลยความรู้สึกนี้ในรอบ 2 ปี .. ยังไม่อยากไป ..
แบบนั่งรถ นั่งโหยหาเวลาอะไรไม่รู้ตลอดทาง
ทำไฟล์ทไปมาดริด นั่งคิดถึงว่า.. ถ้ามาอยู่ที่ไหนในโลกคนเดียว มันคงเหงาไม่น้อยเลยเนอะ ..
ออกไปชิลล์ๆที่โซล กับลูกเรือ ยังคงรู้สึกว่าตัวเองอยู่คนเดียวเหมือนเดิม
กลับมาที่อัมมาน ตัวเบื่อมันเข้าสิงทันทีที่แลนด์
เซงว่ะ ไม่เข้าใจ
กูเบื่อ กูเหงา กูเศร้า กูเซง
ps. เดออฟนี้ ต้องกลับบ้านละ ไม่งั้นไม่ไหว
.. La PoMmE ..
7月1日 Ma vie en juin1 July 2009
เผลอแป็บเดียว เวลาเดินย่างเข้าเดือนที่ 7 ของปีนี้ไปแล้ว
... เร็วมาก ...
ตอนแรกไม่ได้คิดว่าเดือนนี้เป็นเดือนที่ 7 เลย
พอดีพลิกปฏิทินเปลี่ยนหน้า เลยตระหนักได้ว่าเวลามันผ่านไปเร็วมาก ( ทำไมรู้สึกว่าเวลามันเดินเร็วตั้งแต่อายุ 18 นะ )
เดือนมิถุนานี่ พอหลังวันเดออฟที่นอนตีพุงดูละครซีรี่ย์ทั้งวัน สรุปโดนบินกระหน่ำ
บินแบบกลับมาบ้าน เค้าคงคิดว่านอนชาร์ตถ่าน 3 ชม ไขลาน 2 ทีก็บินได้ใหม่ อะไรแบบนั้น
เริ่มด้วย
20 มิ.ย. ดูไบ ราวด์ทริป บินดูไบ A310 แล้วขนลุก เด็กกระจาย ทารกกระจุย จำได้ว่าพอเสร็จไฟล์ทแล้วรู้สึกเหนื่อยเหมือนเพิ่งทำไฟล์ทสเตทเสร็จ
21 มิ.ย. สแตนบายที่สนามบิน โดนเรียกบินโรม
22 มิ.ย. บินเจดดาห์ตอนบ่ายกับแฝด ได้แกล้งผู้โดยสารอยุ่ข้างหลังด้วยกัน
23 มิ.ย. บินดัมมั่มตอนบ่ายกับแฝดอีก โดนครัวหน้า ผู้โดยสารเต็มลำ เด็กทั้งน้านน
4 วันติด ขาเริ่มล้า ตื่นมาปุ๊บ โอ้ยย ขาฉัน มีรอยฟกช้ำ 2 ข้าง ไม่ต่ำกว่า 5 รอย
เริ่มปวดเลยต้องนวดๆก่อนและหลังบิน
24 มิ.ย. บินไคโร เป็นครัวหน้า ทำงานวิ่งเป็นลิง จบไฟล์ท ล้า...
25 มิ.ย. สแตนบายอยู่บ้านไม่โดนเรียก มีคนเข้ามาให้ดูไบไนสตอป ปฏิเสธไปเพราะว่าจริงๆบินให้ได้นะแต่ว่าช่วงหลายวันมานี่
ไม่อยากไปค้างที่ไหนเลย ใจมันล้าๆ เลยอยากนอนบ้านอย่างเดียว
26 มิ.ย. โดน double flts เทเลวิฟกับไคโร พอแลนด์แต่ละเซกเตอร์นี่แบบ โฮกกก ไอ แอม ฟัค
ลงมาจากไฟล์ท ตารางบินใหม่ออก อ้าว นี่จะหมดเดือนแล้วเหรอเนี่ย จำวันที่วันสุดท้ายได้คือวันที่ 19
จากนั้นบิน บิน บิน จนลืมวันลืมคืนไปแล้ว
27 มิ.ย. บินคูเวต
28-29 มิ.ย. บินคาทูม ซูดาน เป็นแฝดคู่ตัวง่วงตอนขากลับ ขึ้นรถปุ๊บ วิญญาณหลุด
30 มิ.ย. โดนจับยัดไฟล์ทดูไบ พอเช็คว่าวันที่ 1 ว่างหนึ่งวันแทบกรี๊ดด ได้ดูหนังต่อแล้ว เย้ๆ
ตอนนี้อากาศที่จอร์แดน ร้อนมาก พอๆกับที่ กทม.
อาจจะร้อนมากกว่าเป็นบางวัน
เปิดพัดลมถล่มไขมันเลยทีเดียว
ร้อน ร้อน ร้อน ( เป็นกริยา 3 ช่อง ผันเหมือนกัน ออกเสียงดังๆแล้วจะเข้าใจอารมณ์ )
วันก่อน ออกไปรับออเดอร์ผู้โดยสาร FC เหงื่องี้หยดติ๋งๆ
รีบเข้าครัวไปเช็ดแทบไม่ทัน ออกไปรอบสอง หยดใหม่
รอบสามเลยเอากระดาษทิชชู่ออกไปด้วยเลย ฮ่าๆ
ถ้าทำใจให้เย็นลง มันคงไม่ร้อนหรอกเนอะ?
Ps. Comment l'expliquer? Je sais pas ...
.. La PoMmE .. 6月26日 Weak n Complicated26 June 2009
ความสัมพันธ์ระหว่างชีวิตนั้นบอบบางเกินไป
" เปราะบาง " เกินถ้าใครสักคนจะตัดสินใจทำลายมันลง
คงไม่แปลกมั้งที่ความเห็นแก่ตัวของฉันจะมีมากขึ้น
พยายามควบคุมไม่ให้มันมากหรือน้อยเกินไป
แค่ " กลัว " ว่าวันนึงเส้นบางๆอันนั้นอาจจะขาด
ถึงตอนนั้น ... กลไกความเงียบงันคงได้ทำงานถาวร ...
PS. แค่จมอยู่ใน " จินตนาการ " มันก็เจ็บปวดแล้ว
อย่าคาดหวังเลยกับเรื่องจริง .. La PoMmE ..
5月24日 Ma vie en mai24 May 2009
เริ่มต้นเดือนพฤษภาคม ด้วยไฟล์ทเล็กๆ 2-3 ไฟล์ทก่อนไฟล์ทกรุงเทพ
มีวันนึงเช็คตารางบินปรากฎว่าไฟล์ทดีเลย์ไปแล้ว สรุปออกตอน 7 โมงเช้าของวันที่ 4 พ.ค
โห มีเวลาที่เมืองไทยแค่ 24 ชม. เท่านั้นนะ รีบวางแผนว่าถึงไทยประมาณ 2 ทุ่มแล้วจะทำอะไรก่อนดี
บินกลับมาจากซาอุดิอาระเบียตอนสายของวันที่ 3 ลั่ลล้าสุดกำลัง ถึงบางกอกจะดีเลย์ก็ขอให้ได้กลับบ้านล่ะนะ
เตรียมตัวนอนแต่เย็นเพราะว่าเดี๋ยวรถวิ่งมารับตอนตีสี่
21.30 เวลาท้องถิ่น ณ เมืองแขก ข่าวร้ายมาถึง...
เครื่องบินเสียที่ฮ่องกง ไฟล์ทที่กรุงเทพก็รอเครื่องอยู่ ไม่มีเครื่องบินกลับไป สรุปไฟล์ทวันนี้ต้องยกเลิกไปเลย
คำว่า .. Fuck .. หลุดออกมาจากปาก อารมณ์เสียว่ะ
ปล่อยตัวเองให้อารมณ์เย็นลงหลายชั่วโมง ทำความเข้าใจ ไม่ได้โกรธใคร
เข้าใจว่า เค้าคงไม่อยากให้เราทำไฟล์ทกลับจริงๆ
เผื่อมีอุบัติเหตุขึ้นมา ไม่มีใครอยากให้เกิดเหตุการณ์แคนเซิลไฟล์ทหรอกถ้ามันไม่สุดวิสัยจริงๆ
ต้องทำใจและเข้าใจ
สรุปวันที่โดนแคนเซิลไฟล์ทเลยว่างกันไป
เลยออกไปแก้นอยด์ โดยออกไปเอาชุดยูนิฟอร์มกับแฝดมา
โห ชุดปีนี้นี่แบบจะประหยัดผ้ากันไปไหน คือไซส์มันเล็กกว่าปีสองปีที่ผ่านมา
แบบต้องใส่เบอร์ใหญ่กว่าเดิมหนึ่งเบอร์ไปเลย
เอ..ของเค้าเล็กลงหรือว่าตัวเราใหญ่ขึ้น ฮ่าๆๆ
กลางเดือน เอาไฟล์ทปารีสไปแลกมาเป็นกรุงเทพหนึ่งคืน
ต้องขอบคุณพี่สาวของบ้านด้วยที่ให้มา
ทำไฟล์ทมาบ้าน คิดถึงแฝดตอนทำไฟล์ทด้วย ถ้าได้มาคู่กันก็คงดีมาก
ทำธุระเรื่องเงิน คราวนี้เอาค่าเทอมมาจ่ายให้เด็กชายตัวแสบด้วย
กลับมาคราวนี้ แม่เปิดร้านขนมจีนใหม่เพราะว่าถนนทำเสร็จหมดแล้ว
ไปห้างซื้อของ พาน้องไปกินหนม เดินหาซื้อหนังสือ เม้าท์กระจายกับแม่ อยู่กับครอบครัว เล่นกับหมา หัวเราะฮาเฮ
แบกกับข้าวเยอะแยะกลับมาเมืองแขก .. พุงกาง ..
เดือนนี้โบนัสจริงๆ แจกวันหยุด 5 วันรวด ตอนแรกคิดจะนั่งเครื่องกลับเมืองไทยแต่คิดไปคิดมา ไม่ดีกว่า
คือเดือนนี้บินติดมาแต่ต้นเดือน อยากพักแบบดูหนังฟังเพลงอะไรแบบนั้น
โหลดหนังตลกไทยที่เค้าว่ากันว่า " ตลก " มาดู 3-4 เรื่อง
ไม่มีเสียงหัวเราะสักแอะ ต่อมอารมณ์ขันกูนี่คงมีปัญหา หวังว่าอีกแป็บคงหาย
วันหยุดเลยหานู่นนี่ทำไป ซักผ้า รีดผ้า ออกไปกินข้าวนอกบ้าน โหลดรายการไทยมาดู
ฟังเพลงเกือบทั้งวันตลอดวันหยุด อ่านหนังสือหาความบันเทิงแบบสุขใจไปเรื่อย
ที่สำคัญ โทรกลับบ้านและบอกที่บ้านว่า " รักและคิดถึง "
เสร็จสิ้นวันหยุด พรุ่งนี้บินยาวไปชิคาโกกับแฝดละ
Ps. .. Over time, I got da proof that people change and all that lefts'r empty frames ..
.. La PoMmE ..
4月21日 During this time21 April 2009
กลับมาจากมอนทรีออล แคนาดาได้ 3 วันแล้ว ยังปรับเวลานอนไม่ค่อยได้
ติดนอนเวลาตีสาม ตีสี่ของจอร์แดน ตื่นบ่าย
ให้เวลาตัวเอง 2 วันเพื่อปรับเวลา .. ยังทำไม่ได้ ..โธ่เว้ย
ได้ข่าวว่ามีตรวจ medical check ประจำปี ต้องพักผ่อนให้เพียงพอ
วันที่ไม่มีไรพิเศษทำ สามารถนอนอืดเก็บพลังได้ 10 ชม พอจะไปตรวจเลือดที ต้องฝืนบังคับให้นอนตอนเที่ยงคืน
อึดอัด กระสับส่าย ..
พลิกตัวอยู่หลายครั้ง อ้าว ปลุกแล้วเหรอ นี่กูหลับหรือยังเนี่ย?? ไม่แน่ใจ
ขึ้นรถไปกับพี่สาวร่วมบ้าน เจอสจ๊วต รด. ขวัญใจไฟล์ทบางกอกเมื่อต้นเดือนกุมภา
แหม ไว้ไปบินด้วยกันอีกครั้งก่อน เดี๋ยวไว้แทะโลมอีกรอบ
รอหมอนานนิดหน่อย นั่งมองแขกเดินไปเดินมา ท้องร้อง
ตรวจชีพจร ตรวจหู ตรวจสายตา วัดความดัน ตรวจฉี่ ตรวจเลือด
อีตอนเจาะเลือดบอกหมอเลยขอ 2 หลอด เหมาทีเดียวทำบัตรสุขภาพกับใบอนุญาตทำงาน
โอ้ เลือดปอมปอม เข้มสะใจได้อีก
นั่งมองอย่างมีสมาธิ
หมอเอาเข็มออก เลือดไหลได้อีก ปิดสำลียังล้นออกมา เหอะ มากไปมั้งง
สรุปผิดที่เสื้อที่รัดต้นแขนมากเกินไป - -*
คิดถึงเวลาสัปดาห์นึงที่มอนทรีออลจัง ลั่ลล้า
คิดถึงนกเพนกวิน เดินทีนี่อยากเดินเข้าไปจับแล้วเขวี้ยง ( เริ่มโรคจิต )
คิดถึงเตียงหลุมระเบิด นอนทีหลับไม่มีสะดุด
ไฟล์ทขากลับเหรอ? ดีทรอย์-มอนทรีออล-อัมมาน .. ไม่เอาแล้ว ไม่อยากพูดถึง
มีแค่คำถามอยากถามผู้โดยสารว่า " เป็นไรกันมากป่ะ? - -* แค่นี้
อ่อ ซื้อโดนัทร้าน Tim Hortons ที่แคนาดามา
โดนัทอะไรเนี่ย อร่อยได้อีก อร่อยแบบไม่ได้เวอร์นะ แต่ของเค้าอร่อยจริงๆ
ยัดใส่กระเป่ามาเลย บินข้ามทะเลเอากลับมาด้วย หวังจะเอากลับไปที่ไทยให้ลิ้มลอง
ถึงอัมมาน เปิดมา ตายหู่ แบนแต๋ แต่ยังอร่อยอยู่ สรุป กินเอง 555
2 วันมานี่ อยากดกเบียร์ขวดที่บาร์ของโรงแรมที่ปารีส ชื่ออะไรจำไม่ได้แต่น่าจะเป็นของเยอรมัน
เป็นไรไม่รู้ ว่าจะไม่ข้องเกี่ยวกับแอลกอฮอลล์แล้วถ้าเป็นไปได้ เอาใหม่ ไม่คิดๆ
วันหยุดนี่แบบเรื่อยเปื่อย แบบเลื้อยๆอยู่ในอาณาจักรสี่เหลี่ยม
ดูหนังบ้าง เล่นเน็ต โหลดซิทคอม แชท เม้าท์ๆ นอนอืด หมดวัน
ไม่ได้หรอก ต้องตักตวงเวลาว่าง
ห้องเละ .. เหมือนเดิม .. ในที่สุด
Ps. Slow down, just relax, babe
4月7日 งานเข้ากะกลางคืน7 April 2009
จบจากไฟล์ทกรุงเทพเมื่อวันที่ 26 เดือนที่แล้ว ตารางแน่นเอี๊ยดประมาณ 12 วัน
หมายความว่า ออกจากบ้านไปบินทุกวัน .. เอาเหอะ กำลังอยากบินเต็มที่
ไฟล์ทบาเซอร์รา ประเทศอิรัก
ได้ทำไฟล์ทกับรุ่นน้องคนไทย ฮาเฮ ไปมา ผู้โดยสารน่ารัก เงียบเชียบได้อีก
รับประกันอีกครั้งว่า ไฟล์ทอิรักน่ะ เค้าน่ารักจริงๆนะ
ไฟล์ทบาเรนห์ ประเทศบาเรนห์
บินกับกัปตันคนเดิม แทบจะบิดกันอยู่แล้วเดือนนี้มีด้วยกันอีกหลายไฟล์ท
เป็นอีกไฟล์ทที่ข้างหลังแทบล้น เลยรีบทำข้างหน้างานของตัวเองให้เสร็จแล้ววิ่งไปช่วยลูกเรือข้างหลังทำงาน
จากนั้นตารางเริ่มรวนเป็นกลางคืนอย่างจริงจัง คือแบบรถมารับตอนบ่าย กลับมาอีกทีเร็วสุดคือตีหนึ่ง มากสุดคือเช้าไปเลย
ไฟล์ทบาเรนห์ ประเทศบาเรนห์
โดน 2 รอบ คิดว่าพูดภาษาอารบิกได้งั้น
ไฟล์ทเบรุต ประเทศเลบานอน
ไฟล์ทนี้เป็นไรเนี่ย ทำทีไรเป็นเหมือนเดิมทุกที
50 นาที นั่งแยกกันไม่ตายหรอกเนอะ .. เห็บทั้งหลาย ..
เจอวอกพูดไม่รู้เรื่องด้วย คือ โดนนั่งแยกกันอันนี้เข้าใจ แต่ว่าที่นั่งที่นึงของเค้าเป็นที่นั่งข้างหน้าที่ต้องมีเบบี๋นั่งด้วย
แต่ชีไม่เอา อยากนั่งข้างหลังกับสามี ลำบากคนอื่นที่ต้องย้ายให้อีก จะนั่งให้มีเบบี๋อีกคนงอกมาเลยใช่มิอี 50 นาทีเนี่ย
ไฟล์ทเจดดาห์ ประเทศซาอุดิอาระเบีย
เต็มไปด้วยคนแขกที่มาจากหลายประเทศต่างๆโดยเฉพาะจากอเมริกา เต็มไฟล์ทไปร่วมพิธีที่ซาอุ
ไม่มีไรมากนอกจาก .. ห้องน้ำ .. เหลือเกินจะบรรยาย
สะอาดแต่ตัวเองไง เง้อ
ไฟล์ท Kiev ประเทศยูเครน
ไม่ต่างอะไรจากผู้โดยสารมอสโคร ที่ถือเหล้ามาคนละขวด ขอแค่มิกเซอร์บนเครื่อง
... เมาเละ ...
โชคดีไปกับหัวหน้าผู้หญิงในดวงใจ ท่าชี้หน้าผู้โดยขี้เมานี่ เท่ได้อีกจริงๆ
ถ้าเมาแล้วเละกับตัวเองจะไม่เป็นไรเลย มีเมาแล้วควบคุมตัวเองไม่อยู่ 2 รายทั้งขาไปขากลับ
ถ้ารู้ว่า เมาแล้วเมาไม่เป็น อย่าเมาเลย เสียชื่อเหล้าที่กินไปหมดด เห็นใจคนที่ต้องมาจัดการเรื่องน่าเบื่อนี้หน่อย
กลับมาจาก Kiev พร้อมความรู้สึกอยากถีบคนเมาแล้วไม่รู้เรื่องเป็นที่สุด
ถึงบ้านตีสี่กว่า จบแล้วล่ะงานวันนี้กับเรื่องคิดมากรกสมองวันนี้ด้วย
เช็คตาราง งานเข้าล่ะ ต้องรีบนอน เดี๋ยวรถจะมารับอีกรอบสี่โมงเย็น เอาเหอะ... ไปบิน ...หนุกหนาน
PS. ในที่สุดก็เกิดขึ้นอีกรอบ ทำพังเองอีกรอบ ... ขอโทษนะ ...
2月17日 วันธรรมดา17 February 2009
13 กุมภาพันธ์
ตื่นแต่ตีสาม เตรียมไปทำไฟล์ทปารีส ทำหน้าที่ครัวหลัง ออกไปทักทายผู้โดยสารตามโอกาสจะอำนวย มีความสุข..
ถึงปารีส อากาศหนาวแต่ไม่ได้ทำให้อารมณ์หม่นตามแต่อย่างใด รู้สึกมีความสุขอยู่ลึกๆบอกไม่ถูก
อาจจะเป็นเพราะวันนี้จะได้เจอเพื่อนที่ห่างหายกันไปก็เป็นได้
ถึงโรงแรม เปลี่ยนเสื้อผ้า นอนเล่น เตรียมออกย่ำเดินทาง ออกไปต่อแถวซื้อตั๋วรถไฟ ได้ตั๋วฟรีมาจากคุณใจดีคนนึง ลาภลอย..
ถึง Gare du Nord เพื่อนต่างชาติตัวดียังมาไม่ถึง เลยเดินดูของตามร้านไปเรื่อย
มาแล้วนั่นไง อ้าว เค้าเดินเลยไปเลย จำกันไม่ได้ วิ่งตามแล้วคลาดกัน โทรหากันไปมา วนกลับมาเจอกันที่เดิม
" เธอเปลี่ยนไปมาก " คำทักแรกเริ่มบทสนทนาหลังจากห่างหายกันไป 2 ปีครึ่ง
ไปเดินเล่นขึ้นไปเนินสูงสุดของปารีส บรรยากาศ Montmatre ยังคงความขลังไม่หาย
วันนี้อาจพิเศษหน่อยเพราะว่ามีคนขายดอกไม้ ร้านรวงเปิดไฟสวยงาม คู่รักออกมาเดินเล่นกันรับวันที่เรียกกันว่า " วันวาเลนไทน์ "
เราหาร้านนั่งทานข้าวเย็น สลับกับบทสนทนาซะส่วนใหญ่ ราวกับเวลา 3-4 ชม ในร้านอาหารจะสามารถคุยเรื่องทั้งหมดที่ผ่านมาเกือบ 3 ปีได้
เที่ยงคืนแล้ว 14 กุมภาพันธ์ วันพิเศษของใครหลายคน ปอมยังอยู่ที่ Champs-Elysees กับอองตวนกับผู้คนเต็มถนน
ได้เวลาแยกย้ายกันกลับ อองตวนมาส่งที่สถานีรถไฟ ขึ้นรถไฟขบวนไปทางเหนือของปารีส
อยู่คนเดียว คิดอะไรคนเดียวเกือบชั่วโมงจนถึงโรงแรม
คิดถึงทุกความรักที่เคยผ่านเข้ามา และความรู้สึกที่เพิ่งก่อตัวเมื่อไม่นานมานี้ถึงใครอีกคนที่ไม่สามารถมาเจอกันได้
ตีสาม ความคิดปนกันมั่ว นึกถึงความสุขแล้วทำให้ยิ้มและหัวเราะออกมา
หลากหลายเรื่องที่ทำให้ปวดร้าว จนน้ำตาไหล
เช้ามา นอนรอราวกับว่าคนที่คิดถึงจะโทรมา ส่งข้อความไปหาก่อนกลับ .. ปิดเครื่อง ..
บอกกับตัวเองหลายครั้งแล้วไงว่า ความคาดหวังทำร้ายเราเสมอ.. ไม่เคยฟัง
หน้ายังเบลอตอนอยู่สนามบิน CDG เดินขึ้นเครื่อง วิญญาณนางมารแดงลง เตรียมเครื่อง รับผู้โดยสารหน้าตายิ้มแย้ม
ใครจะเชื่อ .. อาจจะเป็นเพราะความชอบส่วนตัว .. แต่ไฟล์ทนี้น่ะ ทำกี่ทีก็มีความสุข ความสุขในการบินทุกครั้ง
ถึงเมืองแขก จอร์แดน เปิดมือถือมา ใครคนนั้นส่งข้อความมาหา อดยิ้มออกมาไม่ได้
แต่ในอีกด้านกลับผจญความกลัวอย่างเลี่ยงไม่ได้
ค่อยๆเปิดใจในระดับที่พอดี แล้วในที่สุดมันก็วนกลับเข้ามาที่เดิม
ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าเรามาที่จุดไหนเพราะมันก็เหมือนจะล้ำเส้นที่ขีดไว้มาแล้ว
หวังว่าความเข้มแข็งที่สร้างขึ้นมาจะช่วยพยุงและคิดในแง่จริงมากขึ้น
เผื่อว่า ... ต้องเสียใจ ... ตามเดิม
ps. มีความสุขกับทุกความรัก
... รู้สึกดีๆค่ะ ...
1月20日 ไลน์ปีใหม่20 January 2009
เดือนที่แล้วเป็นอะไรไม่รู้ช่วงต้นเดือน .. หมกมุ่น .. อยากไปในที่เชื่อมโยงกับความฝันของ 2 ปีที่แล้ว
มันวนกลับเข้ามาในหัว แต่กลับไม่ได้จริงจังอะไรกับมันนัก ที่จริงแล้ว ไม่ได้ลงมือทำอะไรเลย คิดปุ๊บก็พยายามสลัดออกทันที
เพราะรู้ว่าตอนนี้ยังทำอะไรไม่ได้หรืออาจจะไม่ได้ทำเลย ทุกคนยังรอคอยกันอยู่ ไม่อยากเห็นแก่ตัวขนาดนั้น ... ลืมไปก่อนเนอะ
หลายคนถามว่า อยู่ที่ไหนในวันขึ้นปีใหม่?
ปีนี้ อยู่คนเดียวด้วยหน้าที่การงาน ไม่ได้มีสังสรรค์เพราะเพื่อนแทบทุกคนมีบินกันหมด ตัวเราเองด้วย
พูดถึงไลน์เดือนมกรา ก็ยังไม่พ้นเหมือนเดิม เคราะห์ไรวะเนี่ย?
ต้อง ปลง ปลง แอนด์ ปลง เท่านั้น
ทำตัวเป็นเด็กดีแล้วนะ บินอย่างมีความสุขตั้งแต่ต้นเดือน ขอเหอะ ขอให้มีสิ่งดีๆเข้ามาในไลน์ทุกเดือน
เดือนนี้ รอสเตอร์คิดว่าพูดรัสเซียได้เฉยเลย ส่ง Moscow, Russia ให้มา 2 ไฟล์ท
โดนทำ First Class มันทั้ง 2 รอบ ผู้โดยเต็มข้างหน้าทั้งหมด 2 รอบที่ทำ
แหม ถึงไม่ได้พกเหล้ามาเอง ผู้โดยปอมก็สามารถนะเคอะ กินเหล้าแทนน้ำกันหมดทุกที่นั่งเลยเรอะ?
มือเท้าระวิงมาก ชงเหล้าแล้ววิ่ง ชงเหล้าแล้ววิ่งเนี่ย ชงยัน 30 นาทีแลนด์แดนหมีขาวกันลย
ขำนะ กินไงไม่เมาเนี่ย?
กลางเดือนแลกได้ปารีสมา ดีใจมั่กๆๆ ไม่ได้ไปมา 2 เดือนแล้ว
ครั้งนี้ออกพิเศษหน่อย ออกไปเจอเพื่อนคนไทยที่เรียนวิชาเอกมาด้วยกันที่ทับแก้ว
นังตื๊อ นั่นเอง นัดแนะเจอกันในปารีสแล้วออกย่ำเดินเล่นกันจนหมดวัน
เจอเพื่อนแล้วคิดถึงตอนเรียน ป.ตรีที่ศิลปากรจัง เพราะภาพที่ปอมเห็นเพื่อน มันคือภาพเก่าๆในทับแก้วทั้งนั้น
ดีใจที่เห็นเค้ามาในจุดสำเร็จอีกจุดหนึ่งในชีวิต ตั้งใจเรียนนะแล้วตามความฝันต่อไป ..
ถึงเวลาวันหยุดรวด 5 วันแล้วล่ะ ... พักผ่อน พักผ่อน และพักผ่อน
ก่อนจะไปตะลุยกับอีกเกือบครึ่งเดือนที่เหลือ
PS. ปีใหม่แล้ว มีความสุขกันเต็มหัวใจกันทุกคนนะคะ
ขอให้ ... โลก ... สงบสุข
12月11日 TwInS iN cHiCaGoooooo11 December 2008
หลังจากผ่าน 13 ชั่วโมงกะอีก 10 นาที สองแฝดคนละฝาก็มาถึงเมกา เมืองชิคาโกกันแล้ว
มีเรื่องให้แอบหน่ายกับระบบ รอกระเป๋าไปเงกไปที่สนามบินร่วมชั่วโมง
บ้าป่ะเนี่ย จับกระเป๋าลูกเรือแยกทีละ 4 ใบ 3 ใบ เอ้อ
เอามา 100 ดอลล์ ค่าเสียเวลา แฮ่!
รีบแปลงร่างออกไปหาข้าวกินกะพี่แฝดท่ามกลางอากาศหนาว -6 ถึง -11 องศา
เย็นนี้ปอมพาแฝดไปกินร้าน Beef&Brandy ที่ปอมชอบไปกินอ่า
 กินเรียบ ตั้งแต่หนมปัง สลัด ตบด้วย Fish&Chips ของโปรด
 เข้าไปเก็บบรรายากาศในโรงแรม ช่วงต้อนรับเทศกาลสำคัญ Christmas
ตามท้องถนน เค้าก็ประดับไฟตามต้นไม้เต็มไปหมด น่ารักมากแถมด้วยหิมะโปรยปราย
ส่วนในโรงแรมเค้าก็เอาต้นสนต้นใหญ่มาประดับต้อนรับเทศกาล ส่วนทางเดินก็มีต้นสนขนาดกลางๆตามทางเดิน
บรรยากาศน่ารัก
อีกวัน กว่าจะลุกออกจากเตียงกันได้ ก็อากาศมันน่านอนเหลือเกิ๊น
แถมอาการเหนื่อยและล้าจากไฟล์ท
วันนี้จะออกไป Water Tower กันไปกินข้าวกะเดินดูของ ย้ำ! ว่าพยายามจะเดินดูของอย่างเดียว ในที่สุด ได้เสื้อหนาว
ไม่หนามาตัว เห็นว่าอุ่นและคุ้มดี อ่อ ช่วงนี้เป็นช่วงลดหระหน่ำ ลดได้อีกกก
เพราะว่าชาวเมืองเค้าหาซื้อของขวัญกันเพื่อเทศกาลคริสต์มาสกะปีใหม่
ระหว่างทางเดินไป Water Tower ปอมก็ล้มจับกบข้างทางไปรอบ เจ็บเข่าไปเลย ได้แผลมาด้วย
กลับมาดูแผลที่เมืองแขก โอ้แม่เจ้า ม่วงปนเขียวอะไรกันนี่! ใหญ่เท่ากับเข่าเลยทีเดียว ทายาหม่องมา 3 วันแล้ว ไม่ยุบ
 ขึ้นไปที่ Millennium Park ไปเยี่ยมเจ้าเม็ดถั่วยักษ์
ส่วนสวนข้างล่าง เค้าทำเป็นลานสเก็ตน้ำแข็งเฉพาะฤดูหนาวนี้ ไม่ได้เข้าไปเล่นเดี๋ยวเข่าอีกเข่าจะม่วงเอา
 ถ่ายตอนเค้าล้างลานสเก็ต
นี่ไง แฝดกะเม็ดถั่ว
สรุปว่าในที่สุดก็ต้องโบกแท็กซี่ไปที่ Water Tower เพราะว่าเดินกันไม่ไหวแล้วจริงๆ
หนาวไปถึงไขมัน หนาวยันปวดตามนิ้วมือนิ้วเท้ากันไปเลย
ไปถึงที่หมายก็ไปนั่งซัดข้าวกะหนมกันก่อน เมนูนี้พี่แฝดแนะนำ หร่อยยย หร่อยยยย
 อันนี้แฝดสั่ง Strawberry Supreme
 อันนี้ Crepe ของปอมเอง Banana Caramel
เดินเล่นเจอร้านขายตุ๊กตา American Girl
ขายทุกอย่างที่เป็นส่วนประกอบหลัก เสริมพิเศษให้ตุ๊กตา
ตั้งแต่ร้านเสื้อผ้า ร้านขนม คลีนิคคุณหมอ ร้านทำผมให้ตุ๊กตา
มีตุ๊กตาแบบหลายสีผิว หลากทรงผมให้เลือกให้เหมาะกับตัวคนเล่น เอาเข้าไปปป
ย้อนวัยมั่กๆ ไอเดียดี เด็กๆแน่นร้าน
จากนั้นก็เดินเรื่อยเปื่อย สอยเสื้อหนาวอย่างที่บอกตอนต้นมาตัวแล้วก็นั่งรถเมล์กลับโรงแรม
จบทริปนี้แบบหาแต่ของกินเป็นรางวัลในการทำไฟล์ท วีซ่าหมดแล้ว เดี๋ยวต้องไปต่อตอนใกล้สิ้นเดือน
แล้วคงได้เจอสเตทกันใหม่ปีหน้าเนอะ
PS. รับเคราะห์วันเกิดไป 2 เด้งแบบเหนาะๆ พอแล้วนะ สิ่งดีๆเข้ามาได้แล้ว เร้วววว
12月8日 สงครามนางมารบนฟ้าชิคาโก8 December 2008
ขอไว้อาลัยให้ความเหียกของไฟล์ทหนึ่งรอบ
.................. สงบนิ่ง ........................
ครั้งแรกกับไฟล์ทสเตทที่ใส่คนไทยทั้งหมด 5 คน โฮะโฮะ ไทยเหมาลำ
ขาไป ผู้โดยโหรงเหรงแบบไม่เคยเห็นมาก่อน ทำงานสบายๆแต่ไฟล์ทยาว
ขากลับนี่สิ ต้องนอนชาร์ตพลัง 2 วันรึไงถึงจะรับมือผู้โดยเต็มลำแถมเปี่ยมด้วยความเหียก
มีทุกรุ่น เด็กเบบี๋ แม่เจ้าปัญหา พ่อจอมจุ้น วัยรุ่นจอมกวน ( ตีน ) เด็กเล็ก คนแก่ที่พูดด้วยไม่เคยรู้เรื่อง เต็มทุกที่นั่ง
เริ่มตั้งแต่บอร์ดผู้โดยสาร เป็นไรก็ไม่รู้คนพันธุ์นี้อ่า ชอบแบกกระเป๋าเยอะ ใบใหญ่ เสมือนว่าถ้าโหลดลงแล้วมันจะหายวับไปกับท้องฟ้า
ก็ต้องหาที่ใส่กันไป มีหลายคนที่ประสาทเข้าขั้นแบบนั่งตรงนี้ ต้องวางกระเป๋าบนหัวตรงที่นั่งเท่านั้น ไม่งั้นจะนั่งไม่ได้
ทำไมวะ แค่กระเป๋าโดนแยกที่แล้วพวกเมิงขาดอากาศหายใจเรอะ? ปัญญาอ่อน
ถ้าไม่แคร์กฎ safety ทำตามกฎฉันนี่ ปล่อยให้ยืนไปเลย 13 ชม. ถ้าหาที่วางกระเป๋าไม่ได้
มีอยู่ราย เค้าบอกว่าต้องเอากระเป๋าไว้นะ เพราะไม่แน่ใจว่ามันจะไปถึงอัมมาน จอร์แดนรึปล่าว
เอ่อ มึงคะ ตีตั๋วขนาดนี้แล้วมันคงไม่ไปโผล่เปรูหรอกมั้งนะ
เอ่อ มีอีกเรื่องที่รู้สึกไม่ดีเลยกับผู้โดยที่เป็นแม่หลายคน
คือด้วยความที่เป็นเบบี๋ เลยต้องใส่เข็มขัดนิรภัยของเบบี๋เพื่อความปลอดภัย รัดเข็มขัดติดกับตัวแม่
แอร์ทุกคนก็ไปช่วยกันสอนว่าใส่ยังไง พอเช็ครอบแรก ทุกอย่างโอเค
เข้าไป double check ถอดออกแล้วบอกว่า ไม่เห็นเป็นไรเลย ไม่จำเป็น
อ้าว ลูกมึงนะ คำนึงถึงความปลอดภัยหน่อยสิ ถ้าเป็นไรไปจะเป็นยังไง ไม่คิดกันมั่งเล้ย
เอา baby cot มาให้แม่คนหนึ่ง เตรียมไว้ให้แล้ว เค้าบอกว่า ไม่แน่ใจว่าเตียงเด็กมันจะตกลงมาไหม
ปอมก็เสนอแล้วนะว่า งั้นวางข้างล่างก็ได้ นังวอกตอบกลับมาว่า ไม่แน่ใจอีกว่าลูกอีกคนจะชนรึปล่าว
โอ๊ะ ไม่แน่ใจไรเลยงั้นก็อุ้มแล้วกัน ชีบอกว่า " อะไร ไฟล์ทยาวนะ ไม่อุ้มหรอก "
อ้าว อีนี่ สักแต่ทำขึ้นมานี่หว่า เรื่องของวอกแล้วล่ะ จัดการเอาเอง
ทำ service เสร็จรอบแรก ผู้โดยไม่หลับกันเลย ขอกันกระจาย อยากมีร้อยมือทำกาแฟให้พวกมันจิงๆ
เป็นไรกันเนี่ย ไม่เคยเห็นน้ำกันเรอะ? กาแฟเป็นของแปลกใช่ไหม?
ผู้โดยถามว่า " เมื่อไหร่จะเสริฟ dinner "
ปอมปอม " จะเริ่มอีกรอบ ตอน 2 ชม ก่อนแลนด์นะ "
ถามต่อ " อ้าวเหรอ แล้ว lunch ล่ะ " พ่อเมิงงงงงงงงงงงง เครื่องบินนะไม่ใช่ศูนย์โภชนาการที่ต้องมี 3 มื้อ
ทีหลังหัดเตรียมขนมมาขึ้นเครื่องสิ
แอร์ไทยผจญผู้โดยจนจบไฟล์ทในที่สุด เหนื่อยเนือย
PS. ขอบใจแฝด ที่ร่วมชะตากรรมไฟล์ทและช่วยเหลือกันดี ไว้ไปด้วยกันอีก
ขอบคุณพี่อั้นกะพี่จอย ที่ทำให้ปอมขำฮาแตกได้ทุกครั้งที่ตึงครียดและการช่วยเหลือจนจบไฟล์ท
12月3日 I tell u something...3 December 2008
" ไม่รู้สึกอะไรเลย " ได้แต่ทบทวนความรู้สึกตัวเองอยู่หลายครั้ง
ถ้าถามว่าสัมผัสสิ่งดีๆมั้ย ก็คงตอบได้ง่ายๆว่า .. สัมผัสได้แต่ไม่รู้สึกถึงก็แค่นั้น
คนๆเดิมจากไป ทำให้เศร้าด้วยความที่เรารู้จักกันดี
พอมีคนอีกคนอยากทำความรู้จักเรา ก็เริ่มไม่อยากรู้จักใคร
ตลกร้าย
ขอโทษสำหรับคำพูดแรงๆหลายครั้งที่พูดไป เพราะอยากให้เข้าใจง่ายๆตรงๆ
เธอคงไม่คิดหรอกมั้งว่า .. มันเจ็บปวดกับตัวเองนะที่รับรู้ว่า ตัวเองไม่ได้เป็นคนที่รู้สึกอะไร
ถึงว่าเธอจะพยายามมากเท่าไหร่ก็ตาม
ฉันมันก็เห็นแก่ตัวอย่างนี้ล่ะ
ปกป้องความรู้สึกของตัวเองเพราะไม่อยากโดนทำร้ายบ่อยๆ
เปลือกมันหนาหน่อยก็เท่านั้นเอง
เธอเคยบอกว่าเธอเป็น " คนโง่ " ฉันเลยบอกเธอกลับว่า " ฉันก็เป็นเหมือนกัน "
ฉันก็เคยอยู่ในสถานะที่เธอเป็นอยู่
ทำไมจะไม่เข้าใจว่ามันเป็นยังไง
ฉันไม่อยากให้ " เวลา " มาทำร้ายใครนะ
ฉันเลี่ยงที่จะไม่เจอ ไม่คุยกับเธอ เพราะอยากให้เธอทำตามที่บอกได้เร็วๆ
แล้วเธอก็ทำได้ .. เห็นไหมว่าง่ายจะตาย
ขอบคุณที่มาเป็นเพื่อนกันนะ
PS. Take care
11月10日 งานเข้ากะเช้า10 November 2008
เห็นตารางเดือนนี้ แล้วร้อง " เฮ้อ " ตรงช่วงที่มองไม่เห็นช่องว่างเลยต้นเดือน
ทำงานเหมือนตารางงานออฟฟิศมาก แตกต่างตรงที่ทำทีมากกว่า 10 ชั่วโมง
รวดติดกันเกือบสัปดาห์ ไปทะเลาะกับรอสเตอร์มาเรอะ ?
เริ่มที่ได้กรุงเทพไนท์ต็อป เขียนรายการของช็อปปิ้งยาวเหยียด
ตอนแรกกะว่าต้องนอนก่อนไฟล์ทเลยเอาละครญี่ปุ่นมากะบิวท์ หลับซะที่ไหนน ... ดูมันยัน pick-up นั่นแหละ
โดนให้ทำงาน FC ผู้โดยสารเต็มแถมด้วยบอร์ดใหญ่จากสายการบิน
ก็ทำงานเต็มที่นะ แต่ยังรู้สึกว่าช่วยงานซีเนียร์ยังไม่เยอะเท่าไหร่ คือรู้สึกว่าทำได้ไม่เยอะเท่ากับตอนทำ economy
เพราะว่านี่ไฟล์ทที่ 2 เองสำหรับ FC ยังเก้ๆกังๆ พยายามเรียนรู้ ช่วยเค้าไปเรื่อยๆ
ถึงกรุงเทพ ไปทำธุรกรรมการเงินแถวสะพานควาย เรียบเรียงรายจ่าย ... จ่ายสะพัด
ส่วนของตัวเองก็ผ่อนคอมกะมือถือหมดที่เดือนนี้ ไชโยยยย
กินข้าวกับครอบครัว เล่นกับหมา อบอุ่นเหมือนเดิม เวลากลางคืน ซื้อของกลับเอามาเมืองแขก
อีกวัน ทำไฟล์ทกลับ ยังกลับมาไม่ชุ่มหัวใจเลยเว้ย ไฟล์ทเหนื่อยได้อีกก ถึงเมืองแขก สลบไปครึ่งวัน ตื่นมาอาบน้ำแล้วสลบต่อ
นอนๆอยู่ อ่อ มารับใหม่ไปบินดูไบ ไป-กลับตอนตีสี่ครึ่งนี่หว่า ตื่นๆๆๆ งัวเงีย
ร่ายกายแอบล้านิดหน่อย ทำไฟล์ทกลับมาถึงบ้านตอนมืด เอ้าๆ นอนเร้ว เดี๋ยวมารับไปใหม่ตอน 7.50 คร่อกก
ตื่นมาตาเป็นแพนด้าเลย บวมอ่า แถมนอนสองวันมานี่ไม่ต้องบิวท์ เห็นเตียงแล้ววิญญาณหลุดทันที
จริงๆต้องไป อิสตันบูล ประเทศตุรกีแต่ว่าเปลี่ยนเครื่องบิน เลยเอาปอมออก เหตุผลเดิมเพราะ จูเนียร์สุดในไฟล์ท
ออกมาให้เป็นแตนบายหนามบิน นั่งขำๆไป 4 ชม. รีบกลับบ้านแล้วพรุ่งนี้มีบินเช้าอีกก
ตื่นมา 5.30 เพราะรถมารับ 6.30 ไปบินบาเรนห์
ขยันจริงๆเลยปอมปอม เหนื่อยนะแต่ว่าช่วงนี้ขอบินตลอดเถอะ อารมณ์ดี ไม่ป่วงง่าย
ถ้าจิตตกนี่ call sick ไปตั้งแต่ดูไบแล้วล่ะ
กลับมาบ้านใหม่ตอน 17.30 รีบกิน รีบชาร์ตพลัง ไฟล์ทเบรุตกำลังคืบคลานมารับตีสี่
โอ้ อิมเมจิ้นตัวเองตื่นตีสามอีกคับ ทำไฟล์ทจบราบรื่นด้วยดี
กลับมาดูหนัง อ่านนิยาย หลับไปตอนไหนหว่า ไม่รู้ตัวเลย
ตื่นมาปิดไฟแค่นั้น สลบเหมือด
แล้วนี่ กูตื่นมาตีสี่ทำไมอีกฟระเนี่ย ? ในเมื่อวันนี้บินเย็น ค้างเลยอ่า
ผลลัพธ์จากโหมดกะเช้า เหอเหอ
PS. ความรู้สึกกำลังดี ไม่มีอะไรมากระทบ ... ทรงตัว
|
|
|
