Pomme's profile~ThE gReAt ThInG dOeSn'T...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
~ThE gReAt ThInG dOeSn'T jUsT hApPeN, iT's CrEaTeD~Oo Run to your dreams, your desire will be satisfied oO |
||||||||||||||||||
Salut Tout le monde Voulez-vous me laisser un message?? Can you leave me a message??
November 14 Visa plus MCT flt14 November 2009 กลับไปพักผ่อนตีพุงที่ไทยมา ได้ไปงานหนังสือ พาแม่ไปดูหนัง ไปดูร้านปลากับป๊า กลับไปศิลปากร พาน้องไปเที่ยว ดูละครกับยาย ( ทั้งที่ไม่ได้ดูมานานละ ) นั่งคุยกับตา เล่นกับหมา เจอเพื่อนสาวคบกันตั้งแต่สมัยผมสั้นเท่าติ่งหู ฮาเฮกับครอบครัว เวลาผ่านไปเร็วจัง แป็บๆหมดวันยังเจอเพื่อนไม่ครบเลย บางคนยังไม่ได้โทรคุยกันด้วยซ้ำ ครั้งหน้านะจะวางแผนดีๆ ให้ได้ทำทุกสิ่งได้มากที่สุด ถึงเวลาครบรอบกำหนดทำวีซ่าอเมริกา ตื่นเช้าได้อย่างสบายเพราะนอนหลับไม่ค่อยสนิทมาหลา่ยวันแม้ว่าจะลุยไฟล์ทยาวก็ตาม บางวันถึงขั้นปวดหัวจนต้องจำเป็นให้หลับด้วยฤทธิ์ยา เลือกได้ไม่กินยาหรอกให้ตาย เฮ้อ ตื่นเช้านั่งรถไปสถานฑูต ณ เมืองแขก แปลกแฮะ ปีนี้สัมภาษณ์เร็วมาก คือคิดว่าคิวคนไม่เยอะเท่าปีก่อนๆ ที่ีสำคัญคือคนที่เค้าจัดการเรื่องนี้ให้บริษัทมาตรงเวลา อีกวันสถานฑูตปิดทำการทำให้ต้องยกเลิกไฟล์ทปอมเพราะไปบินไม่ได้เนื่องจากไม่มีพาสปอร์ต นอนลัลล้าอ่านหนังสือของนิ้วกลมอยู่บ้าน อีกวัน พาสปอร์ตยังไม่มีเลยค่ะ โดนยัดไฟล์ทแล้วไปอิสราเอล เที่ยงๆ มีการโทรมาบอกว่าขอย้ายมาเป็นสแตนบายที่สนามบิน ในใจก็คิดนะว่าก็ออกไปเอาพาสปอร์ตกลับมาจัดกระเป๋าไปนั่งเฝ้าสนามบิน ไม่ต้องรีบร้อนอะไร กะลังจะไปเรียกรถไปเอาแค่นั้นละ " Yaruedee, you got the 600 to Muscut. Your pick-up time'll be 20.45h ok see you " ฮ่วย! วันนี้ตื่นมาเกือบ 8 โมง นอนไม่หลับอีกแล้ว อยากไปบินเอาชั่วโมงบินนะ ดังนั้นสู้ตาย กลับมาจากเอาพาสปอร์ต พยายามฝืนนอนให้หลับเพราะอีก 3 ชม มารับไปบินแล้ว แน่นอนคือไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่านอนหรือยัง? เพราะลุกมามองเวลาตลอดทุกครึ่ง ชม บินมัสคัสไปกลับรวมแล้ว 7 ชม อยู่ออนกราวน์ที่นั่นอีกเกือบ 2 ชม รับหน้าที่เป็นครัวหน้า เข้าไปเช็คนักบินบ่อยมากจนกัปตันแซวบอกว่ากลัวง่วงใช่มะ 555 รู้ทัน ลูกเรือและผู้โดยสารก็น่ารัก ไม่มีอะไรให้ทำเยอะมาก พอขากลับกำลังออกไปทำผ้าร้อน " Pom Pom " อีคนขับเป็นอะไรเนี่ย? เปิดประตูออกมาเรียกซะงั้น สรุปเรียกให้เข้าไปดูดูไบในห้องนักบิน มองจากข้างบนนี่สวยจังคือเค้าสร้างให้เป็นรูปต้นปาล์ม 2 ต้น ขนาดเล็กและขนาดใหญ่ ปาล์มเล็กน่ะมีโรงแรมที่เป็นเหมือนเรือใบที่เห็นตามอีเมลล์บ่อยๆ ตั้งอยู่ เป็นกำไรของวันนี้ที่ได้เห็น อีกประมาณ 40 นาทีจะแลนด์ที่สนามบินแห่งชาติอัมมาน ปรากฎว่าอากาศมีหมอกหนาจัดมากทำให้ทัศนวิสัยในการมองเห็นไม่ดี กัปตันเลยประกาศจะเอาเครื่องลงที่อีกสนามบินนึง คงทำให้การเดินทางล่าช้าไปบ้าง ผู้โดยสารนั่งนิ่งฟังอย่างตั้งใจ และที่สำคัญคือเข้าใจ ประเสริฐค่ะ ประเสริฐ อย่างให้เป็นแบบนี้กันทุกไฟล์ทเลย ทุกอย่างเพื่อความปลอดภัยของตัวท่านเองทั้งนั้น กัปตันบอกว่าเดี๋ยวขอลองวนดูก่อนว่าสามารถเอาเครื่องลงที่เดิมได้หรือไม่ ขอวนเครื่อง ขอ 2 รอบพอนะ อาการมึนปวดหัว ง่วง กาแฟที่ดกไปเริ่มมาจุกกันที่คอหอยแล้ว เฮ้อ ในที่สุดลงได้อย่างปลอดภัย นิ่มมากด้วย มองเวลาแลนด์ตอน 8.40 นาที ครบวันนึงละ กลับบ้านไปรอแฝดกินเบอร์เกอร์พร้อมกัน ล้างเครื่องสำอางออกมาแล้วตาบวมอ่า แสบตาด้วย กระโดดลงเตียงตอนบ่าย นอนก่อนนะ ... เหนื่อย .. La PoMmE .. October 13 Ma vie en Octobre13 October 2009
- แจ็กพอตได้ไฟล์ท New York 3 คืนไปกับคู่ทีมบิด แถมมีรุ่นพี่คนไทยไปด้วยกัน
- มีเรื่องบางอย่างคิดแล้วทำให้เสียกำลังใจ คอยบอกตัวเองว่าอย่าท้อ
- ป่วยก่อนไป New York ตอนแรกตัวรุมๆไม่คิดไรมาก ไม่กินยา อีกวันน้ำมูกไหล รู้สึกไม่ดี
- อัดยาแก้ไข้ นอนซม ฝืนไปบินสั้นๆ กลับมานอนต่อเพราะฤทธิ์ยา ตื่นมามึน
- อาการดีขึ้น ไม่ค่อยพร้อมทำไฟล์ทยาว 12 ชม 30 นาที เท่าไหร่ แต่มีแฝดไปด้วยต้องสู้ตาย
- ผู้โดยเต็ม แต่ลูกเรือน่ารัก หัวหน้าดี มีชัยไปแล้ว
- มึนๆ ไม่รู้เพราะกินยาหรือเครื่องส่าย ทำงานช้า ทำของตก 1 รอบ ทำน้ำกระฉอกใส่ผู้โดยสาร 1 รอบ รู้สึกผิด
- รู้สึกทำงานไม่เต็มที่ รู้สึกผิดต่อเพื่อนลูกเรือ
- เข้าไปขอโทษผู้โดย บอกว่าเสียใจจริงๆ ไม่ได้ตั้งใจ ได้รอยยิ้มตอบกลับมา แตะไหล่แล้วบอกว่า " ไม่เป็นไร ไม่มีปัญหา "
- ขอบคุณลูกเรือและแฝดสำหรับ sector นี้ ขากลับจะพยายามให้มากขึ้น
- ครั้งแรกกับโรงแรมใหม่ ใกล้สถานีรถ เดินแป็บๆถึง Time Square
- โรงแรมดูไฮโซ แต่ไม่มีที่ทำน้ำร้อน
- อยากได้น้ำร้อนต้องโทรสั่ง ชาร์ตทีหลัง เลยไม่กินก็ได้ 555
- กินยาแก้หวัดก่อนนอนทุกคืน หายละ
- กินข้าวร้านเดิมที่ไชน่าทาวน์ แต่เปลี่ยนเมนู
- มีคนเข้ามาถามทาง หรือถามว่านี่ตึก Empire State ใช่ไหม โอ้ววพัฒนา หน้าตาท้องถิ่น
- เมื่อแฝดสองคนมาเมกาด้วยกัน อย่าถามว่าไปไหนถูกหรือไม่เพราะ " หลง " อยู่แล้ว ( หลงครั้งแรกจะแบบ เฮ้อ อีกครั้งจะเป็นไรไป ขออีกรอบ 555 )
- ตอนนี้กำลังสร้าง World Trade Center ใหม่ มองลงไปที่เค้าก่อสร้างแล้วหดหู่
- ไปเที่ยวดูเทพีสันติภาพ ฝันมานานอยากไปเยือน
- ถ่ายรูปกันฮาเฮ 3 สาวไทย หัวเราะดังเหมือนทั้งเกาะมีแค่ 3 คน
- กระโดดเป็นพังพอนและกระรอกบินอยู่ข้างเทพีสันติภาพ ไม่สนใจสายตาชาวบ้าน
- เป็นทริปทัศนศึกษา มีความสุขที่ได้มา
- ไฟล์ทขากลับ ราบรื่น น่ารัก ลูกเรือตลกได้อีก
- ปกติหลังเมกาจะได้หยุด 1 วัน ครั้งนี้โดนยัดซาอุเย็นวันถัดไป ไปนอนเล่นซาอุมา 1 คืน
- ฤดูกาลเทรนกลับมาใหม่ ลูกเรือทุกสายการบินจะกลับมาเทรนใหม่เมื่อบินครบปี
- เวลาผ่านไปไวมาก เทรนอีกแล้วค๊าบ ครั้งนี้เทรนคู่แฝด ดีใจ
- คลาสนี้คนไทยหลายคนเลย ดีใจอีกแล้ว
- ไม่มีบิน ไปเรียนหนังสืออย่างเดียว
- ตื่นเช้ามากติดกัน 3 วัน ไม่ชิน นาฬิกาปลุกที งอแง
- การบ้านเยอะ ทำเป็นทีมแฝด ประมาณ 3 ชม
- ครูที่สอนเรื่อง Safety ดุมาก ดุไปไหน เสียงดังชิบหาย สงสัยอดีตเป็นพี่ว๊ากแขก
- เทรน Fire Fighting ทีแบบดับไฟที ไม่ได้ตกใจไฟเลย ตกใจเสียงครู
- ตอน Evacuation นี่ต้องตะโกนแข่ง เสียงครูปลุกระดม ขนาดในคลาส ให้ตะโกนสั่งผู้โดยกรณีฉุกเฉิน ดังได้แค่นี้อ่า ครูขา
- สอบวันสุดท้าย ทำงานเป็นทีมทุกสัญชาติ 555
.. La PoMmE ..
September 29 My Bro's Birthday+Bkk29 September 2009
Happy Birthday to my bro
  สุขสันต์วันเกิดน้องชายสุดที่รัก
วันนี้ตื่นมาสิ่งแรกคือโทรศัพท์ไปอวยพรขอให้พ่อปู่และพระคุ้มครองน้อง
เป็นเด็กดีของที่บ้าน ตั้งใจเรียน ขอให้สมหวังในสิ่งดีงาม และเป็นน้องที่น่ารักของปอมตลอดไป
ทำไฟล์ทกลับบ้านไปคืนนึง มีลูกเรือไทยทั้งหมด 4 คน เข้าบรีฟฟิ่ง หัวหน้าให้ทำคู่ Team Bid ด้วย คือแฝดได้ทำคู่กันสมใจอยาก ดีใจๆ
แหม ไฟล์ทนี้หัวหน้าโดยรวมโอเคนะ คือเคยบินนิวยอร์คกับเค้าครั้งนึงแล้วเค้าแสดงความเห็นแก่ตัวอย่างแรงตอนแก้ปัญหาระหว่างไฟล์ท
หลังจากนั้นเลยรู้สึกไม่ค่อยเต็มที่กับเค้าเท่าไหร่ คือบินได้แต่ไม่ประทับใจกันแค่นั้น
ทำไฟล์ทแบบเรื่อยๆมากกว่า ผู้โดยสารโดยรวมน่ารัก อาหารพิเศษเต็มเลยแบบมาเป็นรถเข็น เห็นแบบตกใจ
ก่อนเริ่ม service ไปขอแขกคนนึงที่นั่งหลังสุดให้ช่วยย้ายไปนั่งอีกแถวเผื่อจะเก็บที่ไว้ให้ลูกเรือได้พัก
คำตอบฟังแล้วแบบ เออ ไม่ให้ก็ไม่ให้ดิวะ ทำไมต้องหยาบคายใส่ ก็เลยบอกไปว่า เออๆ จบๆ นี่ที่ของยู นอนไปเลยนะ
มาคุยกะเพื่อนๆถึงรู้ว่าก็ไปขอมาแล้วเหมือนกัน มันก็ด่ากลับมา คนพวกนี้นี่ไม่ให้ก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ แต่ทำไมต้องแบบพูดจาส้นตีนก็ไม่รู้ งง
ขาไป ปอมทำ drink ส่วนแฝดทำ meal ไป เดี๋ยวขากลับสลับกัน
พอถึงที่นั่งของผู้โดยคนนึง เค้าสั่งน้ำเสร็จ ยกถาดให้เก็บ เลยบอกว่า " รอนะจ๊ะ ยังไม่เก็บตอนนี้ เดี๋ยวมีชากาแฟอีกรอบนะ "
โดนถามกลับทำไมเก็บไม่ได้ " อ้าว นี่มันรถน้ำอ่า แถมคนอีกกว่าครึ่งลำรอฉันอยู่ " ทำท่าเข้าใจ
พอเริ่มชากาแฟเอาอีกรอบ เลยบอก " รอนะ " เค้าขำ ตกลงเข้าใจที่กูพูดปล่าวเนี่ย?
อ่านะ คนเราต้องรู้จักการรอคอยบ้าง ขึ้นเครื่องคราวหน้าจะได้เริ่มเข้าใจและรอเป็น
ถึงกรุงเทพ นั่งรถไปโรงแรมเพราะป๊ากับแม่มารับ หลงที่จอดรถเกือบ ชม. เพราะลืมว่าจอดไว้ที่ชั้นไหน
คนที่มาเซ็นทรัลหลายคนผ่านมาแอบมองแอร์ตัวแดง ก็แหงล่ะ full uniform ขนาดนั้นแถมมาคู่กระเป๋าลาก
แต่เวลานั้นแบบห่วงป๊ามากเพราะกลัวเค้าลืมอย่างนี้บ่อยๆ ทำเอาเป็นห่วงเวลากลับไปทำงาน
สรุปคือแบบป๊าสับสนเพราะว่าป๊าจอดแล้วเดินไป รร. แต่ปอมพาป๊าออกมาทางเชื่อม รร. กับห้างอ่า คนละด้านเลยงง
ไปกินชาบุชิกับปลั๊กกับแม่ แม่บอกขอลองหน่อยซิ เห็นชอบกินกันจัง
ปอมกินไม่หยุดเลยค๊าบ ซูชิแซลมอนนี่นะ ไหลมาตามรางเข้าปากหมด กินอิ่มตาปรือบอกแม่แทบจะหลับคารางซูชิ รวมๆก็ไม่ได้นอนมา 1 วันกว่าแล้ว
ไปบ้านยาย คุยกันฮาเฮ เล่นกับหมาๆ อีกวันไปวัดไทรม้าใต้ไปไหว้พระ กินส้มตำ ให้อาหารปลา ซื้อของกลับมาบ้านยายจัดกระเป๋าเตรียมกลับ
อ่อ ไปซื้อของที่ห้างมา ก็แวะไปร้านขายยาซื้อเจลทาปากเพราะร้อนใน หนุ่มเภสัชถาม " มาเดินเล่นนี่ปิดเทอมแล้วเหรอครับ " O_o
แม่หัวเราะเลย แบบก๊าก >_<
ตอนนี้ที่สุวรรณภูมิ ตรวจลูกเรือเหมือนตรวจที่ลอนดอนเลย เด๊ะๆ ต่างแค่ที่ลอนดอนมีห้องเฉพาะให้ก่อนไปขึ้นเครื่อง
ไม่มีที่ให้พักระหว่างไฟล์ทอีกแล้ว เลยนั่ง box กัน ฝืนความง่วงสุดๆ
ดีหน่อยที่แฝดเล่าเรื่องหนังสยองขวัญให้ฟัง ออกท่าทางประกอบเรื่องไปด้วย ทำให้หายง่วงเลย
ไม่ใช่น่ากลัวนะแต่เล่าแบบกลายเป็นหนังตลกไปเลย ตลกแบบตลกได้อีก ถ้าได้ดูหนังจริงคงขำท่าที่แฝดเลียนแบบจากหนังอ่า
ช่วงผู้โดยนอนกันก็แบบพวกเราฝืนความง่วงกันไป แฝดบอก " อีกนิดเดียวเอง เดี๋ยวถึงแล้วนะแฝดนะ " ได้ข่าวอีกกว่า 5 ชม แต่ทำให้รู้สึกดีขึ้นมา
 ขอบใจแฝดกับลูกเรือที่ทำ economy ทุกคนเลย ทำให้ไฟล์ทออกมาดี ถึงจอร์แดน สลบเหมือดตามระเบียบ ..
ps. ขอบคุณบทสนทนา วันที่ 24 กย. เวลา 01.09 นาที ณ นนทบุรี และ วันที่ 25 กย. เวลา 22.30 นาที ณ จอร์แดน
.. La PoMmE ..
September 21 Summer just passed21 September 2009
เทศกาลบินช่วงซัมเมอร์ผ่านไปแล้ว บินหนักติดกัน 3 เดือน บินจนไฟล์ทหลังๆของเดือนสิงหาเกิดอาการเหนื่อยล้า
แบบพอนั่งเทคออฟปุ๊บ ข้างในร้องบอกว่า " กูเหนื่อย กูเหนื่อยมากแล้ว "
คงไม่แปลกที่หลังไฟล์ททีไร ตัวจะยึดติดกับที่นอนเหนียวแน่นแม้จะนอนหลับไม่ได้เท่าที่ต้องการ
อย่างน้อยขอหลับตาลงเงียบๆสักพักก่อนบินอีกรอบก็รู้สึกดีแล้ว
ไปบิน Detroit, USA กับแฝดมา ผู้โดยสารป้ายนี้ทั้งบริษัทรู้กันว่าเป็นยังไง คงไม่ต้องเอ่ยถึง
ลุยกันมาเต็มลำเกือบ 13 ชม ปอมเองดีลกับผู้โดยยังไม่พอยังต้องทะเลาะกับสจ๊วตที่ทำงานคู่กันอีก
เจอคนเห็นแก่ตัวขนาดนี้แล้วทนไม่ไหวต้องกัดกันสักหน่อย รับมาได้ไงคนแบบนี้ ทำงานเป็นทีมไม่เป็น เอาแต่ตัวเองคนเดียว กัดกันซะ
ถึงที่หมายนี่ ลูกเรือทุกคนตาแดงกันหมดเพราะความง่วงปนความเหนื่อย
ถึงโรงแรมยังมีแรงออกไปกินบุฟเฟ่ต์จีนได้อีก ตางี้จะปิด
เข้าห้องมาเริ่มนอนตอน 13.30 น. ตื่นมาเกือบตีสี่ โฮะๆ เป็นทริปแฝดนอนไปเลย เพราะนอนตลอด 2 วันที่อยู่ที่นั่น >_<
ขากลับ ผู้โดยไม่เต็ม มีเคสออฟโหลดผู้โดยคนนึงเพราะว่าลุงตาบอด มีโรคประจำตัว 3 โรคแล้วไม่มีใครเดินทางคู่กับลุง
ตามปกติเคสแบบนี้ต้องมีคนเดินทางคอย escort แล้วมีแพทย์รับรองด้วย
สุดท้ายกัปตันบอกจำเป็นต้องออฟโหลด ลูกเรือเดินส่งลุงที่หน้าเครื่อง บรรยากาศเศร้าบอกไม่ถูก
ผู้โดยน่ารักมาก เอ๊ะ นี่มันอยู่เมืองเดียวกันกะพวกขามาปล่าววะเนี่ย? งง
ตั้งแต่ช่วงปลายเดือนสิงหาถึงประมาณวันที่ 20 กันยาเป็นเดือน Ramadan เทศกาลถือศีลอดของชาวมุสลิม
เค้าจะไม่กินน้ำและอาหารทุกอย่างจนตะวันตกดินเพื่อระลึกถึงความยากลำบากของคนจนไม่มีจะกิน
ที่จอร์แดนนี่ กลางวันเลยกลายเป็นเมืองร้าง กลางคืนคึกครื้น เหมือนสลับเอาตอนกลางวันมาไว้กลางคืน
เช่น ธนาคารเปิด 3 ทุ่มถึงตีห้า ห้างร้านเริ่มเปิดตอน 2 ทุ่มอะไรแบบนั้น
ช่วงนี้ใครได้ทำไฟล์ทแขกๆช่วงเช้าก็จะสบายหน่อยคือคนส่วนใหญ่เค้าไม่กินกัน
ตอนนั้นโดนคูเวตเช้า ทำ First class เต็มแต่มีคนกินแค่ 2 คนเป็นเด็กน้อย
แถมนักบินนี่ เข้าไปเช็คแบบ ยูสบายดีไหม ทุกอย่างโอเคนะจ๊ะ
ไม่ต้องถามเรื่องอื่นเพราะว่าอดกันหมด
หลายวันก่อนไปทำคูเวตมากับแฝดแต่เป็นคูเวตเย็น
ช่วงเทคออฟจะเป็นช่วงตะวันตกพอดี อืม พอรู้ชะตากรรม
ตอน service นี่แบบโดนทึ้งตั้งแต่ต้นยันท้ายลำเพราะหิวจัดกันทั้งลำ -_-*
ได้ทำ economy เต็มหมดไม่มีปัญหาแต่เพื่อนร่วมงานที่เป็นแกลลี่นี่สิ สันหลังยาวไปไหน
ดีหน่อยที่แอร์ใหม่คนโรมาเนียทำงานแฟร์มาก แถมแฝดมาช่วยเก็บถาดขากลับไม่งั้นไม่ทัน
นี่ล่ะ ไฟล์ทหลังตะวันตกดินช่วงเดือนนี้
วันที่ 19 ทำซูริค-เจนีวา ไฟล์ทยาวแต่เพอร์เฟคมากเพราะไปกับแฝด ลูกเรือดี นักบินสุภาพ ผู้โดยน่ารัก ไฟล์ทเยี่ยม!
เวลาทำงานนี่ถ้า nature ไฟล์ทมันเหียกแต่ทีมดี มันจะไม่เหนื่อยมาก
เที่ยวนี้ nature ไฟล์ทมันดี บวกลูกเรือดีเลยประเสริฐไปใหญ่
ผู้โดยป้าๆลุงๆ เรียบร้อย ดื่มไวน์แดงหนักอย่างเดียวแค่นั้น เชียร์ฮาเฮ
มีผู้โดยป้าๆฝรั่งเป็นอาสาสมัครตัวฮาประจำไฟล์ท ฮาตลอดทั้งเคบิน แฝดคู่นี้ทำงานไป ขำไป นึกกี่ทีก็ยังฮา
ขอแบบนี้อีกเรื่อยๆนะ ทำแล้วมีความสุข
ปล. ภาพนี้ไม่เกี่ยวกะทริปที่ผ่านมา แต่เมื่อคืนดูรูปเล่นเจอรูปนี้แล้วคิดถึงช่วงไปนิวยอร์คครั้งแรกกับแฝด At JFK Airport with my twin
Prise a l'exterieur d'aeroport JFK, NEW YORK: ma jumelle et moi
.. La PoMmE ..
September 18 จากคนอื่นคนไกล18 September 2009
ลิเบอร์ตี้ : ขอบคุณสำหรับอีเมลล์มากนะ ไม่ได้อ่านมานานแล้ว
ตามหาพระจันทร์ : ไม่เป็นไร ขอโทษด้วยที่ตอบช้าเพราะกลับบ้านที่ไทยมา
---------------------------------------------------------------------------------------------
ลิเบอร์ตี้ : เมืองไทยฝนตกหรือปล่าว ที่นี่อากาศไม่ดีเลย เริ่มหนาวแล้ว
ตามหาพระจันทร์ : ฝนตกน่ะสิ กลับมาที่จอร์แดน อากาศเริ่มเย็นเหมือนกันเฉพาะกลางคืน
ลิเบอร์ตี้ : กลับไปไทย กินเยอะล่ะสิ
ตามหาพระจันทร์ : อ่ะนะแน่นอน
-------------------------------------------------------------------------------------------------
ลิเบอร์ตี้ : วันนี้สอนทั้งวันเลย เหนื่อย อ่านอีเมลล์แล้วมีกำลังใจขึ้นมา ขอบคุณ
ขอบคุณจริงๆ
---------------------------------------------------------------------
ลิเบอร์ตี้ : นี่เราไม่ได้คุยกันนานนะ
ตามหาพระจันทร์ : อืม ใช่
ลิเบอร์ตี้ : คือมันทำให้ผมคิดว่าคุณลืมผมหรือปล่าว
ตามหาพระจันทร์ : นั่นควรจะเป็นคำถามของฉันไม่ใช่เหรอ
ลิเบอร์ตี้ : ผมขอโทษ
-------------------------------------------------------------------------------------------
ตามหาพระจันทร์ : คิดว่าครั้งนี้ฉันได้พูดในสิ่งที่คิดแล้ว หวังว่าจะเข้าใจ
ลิเบอร์ตี้ : ผมเข้าใจ ... ขอบคุณที่ยอมรับโทรศัพท์ผมนะ
ขอบคุณจริงๆ
-------------------------------------------------------------------------------------------
เฮ้อ .. ได้แต่ถอนหายใจ
เรื่องบางเรื่องมันไม่จำเป็นต้องจบแบบแฮปปี้หรอก
มันล้วนมีทางที่มันสมควรจะเป็นมากกว่า
ทางที่ทุกคนยืนอยู่แล้วยังสามารถหันมาคุยกัน
และยังคงรู้สึกดีต่อกันได้ .. เหมือนเดิม
.. La PoMmE ..
There are no categories in use.
|
||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
