Pomme's profile~ThE gReAt ThInG dOeSn'T...PhotosBlogListsMore Tools Help

~ThE gReAt ThInG dOeSn'T jUsT hApPeN, iT's CrEaTeD~

Oo Run to your dreams, your desire will be satisfied oO

Windows Media Player

Pomme Ballentine

Salut Tout le monde

Voulez-vous me laisser un message??

Can you leave me a message??

Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
ขอบคุณนะครับ
เวียดนามมาแล้ว ไม่ค่อยประทับใจนะครับ ไม่มีวินัย
Aug. 18
สวัสดีค่ะ
อยากบินได้มั่งจัง
Apr. 12
แฟนโอกับเพื่อนโอเค้าอ่านบล็อกของปอมอยู่
เค้าบอกว่าชอบเรื่องราวที่ปอมถ่ายทอดมา อ่านแล้วสนุกดีจ้ะ
 
ขอให้มีความสุขมากๆ จ้ะ
Mar. 14
 
ช่วงปีใหม่ เมล์โอมีปัญหาอะไรก็ไม่รู้อะ มันส่งอะไรไปให้คนอื่นเยอะแยะไปหมด
ทั้งๆ ที่โอไม่ได้ส่ง ส่วนบล็อกก็คงยังเขียนอยู่เรื่อยๆ ในนี้แหล่ะจ้า ไม่ไปไหนแน่นอน ^^
 
 
ปล. ถึงจะไม่ได้ส่งเมล์ แต่ก็แอดมาได้จ้า แต่อยู่เฉพาะดึกๆ นะจ๊ะ ที่ทำงานเค้าห้ามเล่น Open-mouthed
 
Jan. 8
สวัสดีปีใหม่ครับ ขอให้สุขภาพดี จิตใจแจ่มใส นะครับ
Jan. 7
Photo 1 of 32
October 13

Ma vie en Octobre

 
13 October 2009
 
- แจ็กพอตได้ไฟล์ท New York 3 คืนไปกับคู่ทีมบิด แถมมีรุ่นพี่คนไทยไปด้วยกัน
- มีเรื่องบางอย่างคิดแล้วทำให้เสียกำลังใจ คอยบอกตัวเองว่าอย่าท้อ
- ป่วยก่อนไป New York ตอนแรกตัวรุมๆไม่คิดไรมาก ไม่กินยา อีกวันน้ำมูกไหล รู้สึกไม่ดี
- อัดยาแก้ไข้ นอนซม ฝืนไปบินสั้นๆ กลับมานอนต่อเพราะฤทธิ์ยา ตื่นมามึน
- อาการดีขึ้น ไม่ค่อยพร้อมทำไฟล์ทยาว 12 ชม 30 นาที เท่าไหร่ แต่มีแฝดไปด้วยต้องสู้ตาย
- ผู้โดยเต็ม แต่ลูกเรือน่ารัก หัวหน้าดี มีชัยไปแล้ว
- มึนๆ ไม่รู้เพราะกินยาหรือเครื่องส่าย ทำงานช้า ทำของตก 1 รอบ ทำน้ำกระฉอกใส่ผู้โดยสาร 1 รอบ รู้สึกผิด
- รู้สึกทำงานไม่เต็มที่ รู้สึกผิดต่อเพื่อนลูกเรือ
- เข้าไปขอโทษผู้โดย บอกว่าเสียใจจริงๆ ไม่ได้ตั้งใจ ได้รอยยิ้มตอบกลับมา แตะไหล่แล้วบอกว่า " ไม่เป็นไร ไม่มีปัญหา "
- ขอบคุณลูกเรือและแฝดสำหรับ sector นี้ ขากลับจะพยายามให้มากขึ้น
 
 
- ครั้งแรกกับโรงแรมใหม่ ใกล้สถานีรถ เดินแป็บๆถึง Time Square
- โรงแรมดูไฮโซ แต่ไม่มีที่ทำน้ำร้อน
- อยากได้น้ำร้อนต้องโทรสั่ง ชาร์ตทีหลัง เลยไม่กินก็ได้ 555
- กินยาแก้หวัดก่อนนอนทุกคืน หายละ
- กินข้าวร้านเดิมที่ไชน่าทาวน์ แต่เปลี่ยนเมนู
- มีคนเข้ามาถามทาง หรือถามว่านี่ตึก Empire State ใช่ไหม โอ้ววพัฒนา หน้าตาท้องถิ่น
- เมื่อแฝดสองคนมาเมกาด้วยกัน อย่าถามว่าไปไหนถูกหรือไม่เพราะ " หลง " อยู่แล้ว ( หลงครั้งแรกจะแบบ เฮ้อ อีกครั้งจะเป็นไรไป ขออีกรอบ 555 )
- ตอนนี้กำลังสร้าง World Trade Center ใหม่ มองลงไปที่เค้าก่อสร้างแล้วหดหู่
- ไปเที่ยวดูเทพีสันติภาพ ฝันมานานอยากไปเยือน
- ถ่ายรูปกันฮาเฮ 3 สาวไทย หัวเราะดังเหมือนทั้งเกาะมีแค่ 3 คน
- กระโดดเป็นพังพอนและกระรอกบินอยู่ข้างเทพีสันติภาพ ไม่สนใจสายตาชาวบ้าน
- เป็นทริปทัศนศึกษา มีความสุขที่ได้มา
- ไฟล์ทขากลับ ราบรื่น น่ารัก ลูกเรือตลกได้อีก
 
 
- ปกติหลังเมกาจะได้หยุด 1 วัน ครั้งนี้โดนยัดซาอุเย็นวันถัดไป ไปนอนเล่นซาอุมา 1 คืน
- ฤดูกาลเทรนกลับมาใหม่ ลูกเรือทุกสายการบินจะกลับมาเทรนใหม่เมื่อบินครบปี
- เวลาผ่านไปไวมาก เทรนอีกแล้วค๊าบ ครั้งนี้เทรนคู่แฝด ดีใจ
- คลาสนี้คนไทยหลายคนเลย ดีใจอีกแล้ว
- ไม่มีบิน ไปเรียนหนังสืออย่างเดียว
- ตื่นเช้ามากติดกัน 3 วัน ไม่ชิน นาฬิกาปลุกที งอแง
- การบ้านเยอะ ทำเป็นทีมแฝด ประมาณ 3 ชม
- ครูที่สอนเรื่อง Safety ดุมาก ดุไปไหน เสียงดังชิบหาย สงสัยอดีตเป็นพี่ว๊ากแขก
- เทรน Fire Fighting ทีแบบดับไฟที ไม่ได้ตกใจไฟเลย ตกใจเสียงครู
- ตอน Evacuation นี่ต้องตะโกนแข่ง เสียงครูปลุกระดม ขนาดในคลาส ให้ตะโกนสั่งผู้โดยกรณีฉุกเฉิน ดังได้แค่นี้อ่า ครูขา
- สอบวันสุดท้าย ทำงานเป็นทีมทุกสัญชาติ 555
 
.. La PoMmE ..
 
 
 
 
 
 
September 29

My Bro's Birthday+Bkk

 
29 September 2009
 
Happy Birthday to my bro ปาร์ตี้
 
 
 
สุขสันต์วันเกิดน้องชายสุดที่รัก
วันนี้ตื่นมาสิ่งแรกคือโทรศัพท์ไปอวยพรขอให้พ่อปู่และพระคุ้มครองน้อง
เป็นเด็กดีของที่บ้าน ตั้งใจเรียน ขอให้สมหวังในสิ่งดีงาม และเป็นน้องที่น่ารักของปอมตลอดไป
 
ทำไฟล์ทกลับบ้านไปคืนนึง มีลูกเรือไทยทั้งหมด 4 คน เข้าบรีฟฟิ่ง หัวหน้าให้ทำคู่ Team Bid ด้วย คือแฝดได้ทำคู่กันสมใจอยาก ดีใจๆ
แหม ไฟล์ทนี้หัวหน้าโดยรวมโอเคนะ คือเคยบินนิวยอร์คกับเค้าครั้งนึงแล้วเค้าแสดงความเห็นแก่ตัวอย่างแรงตอนแก้ปัญหาระหว่างไฟล์ท
หลังจากนั้นเลยรู้สึกไม่ค่อยเต็มที่กับเค้าเท่าไหร่ คือบินได้แต่ไม่ประทับใจกันแค่นั้น
 
ทำไฟล์ทแบบเรื่อยๆมากกว่า ผู้โดยสารโดยรวมน่ารัก อาหารพิเศษเต็มเลยแบบมาเป็นรถเข็น เห็นแบบตกใจ
ก่อนเริ่ม service ไปขอแขกคนนึงที่นั่งหลังสุดให้ช่วยย้ายไปนั่งอีกแถวเผื่อจะเก็บที่ไว้ให้ลูกเรือได้พัก
คำตอบฟังแล้วแบบ เออ ไม่ให้ก็ไม่ให้ดิวะ ทำไมต้องหยาบคายใส่ ก็เลยบอกไปว่า เออๆ จบๆ นี่ที่ของยู นอนไปเลยนะ
มาคุยกะเพื่อนๆถึงรู้ว่าก็ไปขอมาแล้วเหมือนกัน มันก็ด่ากลับมา คนพวกนี้นี่ไม่ให้ก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ แต่ทำไมต้องแบบพูดจาส้นตีนก็ไม่รู้ งง
 
ขาไป ปอมทำ drink ส่วนแฝดทำ meal ไป เดี๋ยวขากลับสลับกัน
พอถึงที่นั่งของผู้โดยคนนึง เค้าสั่งน้ำเสร็จ ยกถาดให้เก็บ เลยบอกว่า " รอนะจ๊ะ ยังไม่เก็บตอนนี้ เดี๋ยวมีชากาแฟอีกรอบนะ "
โดนถามกลับทำไมเก็บไม่ได้  " อ้าว นี่มันรถน้ำอ่า แถมคนอีกกว่าครึ่งลำรอฉันอยู่ " ทำท่าเข้าใจ
พอเริ่มชากาแฟเอาอีกรอบ เลยบอก " รอนะ " เค้าขำ ตกลงเข้าใจที่กูพูดปล่าวเนี่ย?
อ่านะ คนเราต้องรู้จักการรอคอยบ้าง ขึ้นเครื่องคราวหน้าจะได้เริ่มเข้าใจและรอเป็น
 
ถึงกรุงเทพ นั่งรถไปโรงแรมเพราะป๊ากับแม่มารับ หลงที่จอดรถเกือบ ชม. เพราะลืมว่าจอดไว้ที่ชั้นไหน
คนที่มาเซ็นทรัลหลายคนผ่านมาแอบมองแอร์ตัวแดง ก็แหงล่ะ full uniform ขนาดนั้นแถมมาคู่กระเป๋าลาก
แต่เวลานั้นแบบห่วงป๊ามากเพราะกลัวเค้าลืมอย่างนี้บ่อยๆ ทำเอาเป็นห่วงเวลากลับไปทำงาน
สรุปคือแบบป๊าสับสนเพราะว่าป๊าจอดแล้วเดินไป รร. แต่ปอมพาป๊าออกมาทางเชื่อม รร. กับห้างอ่า คนละด้านเลยงง
 
ไปกินชาบุชิกับปลั๊กกับแม่ แม่บอกขอลองหน่อยซิ เห็นชอบกินกันจัง
ปอมกินไม่หยุดเลยค๊าบ ซูชิแซลมอนนี่นะ ไหลมาตามรางเข้าปากหมด กินอิ่มตาปรือบอกแม่แทบจะหลับคารางซูชิ รวมๆก็ไม่ได้นอนมา 1 วันกว่าแล้ว
ไปบ้านยาย คุยกันฮาเฮ เล่นกับหมาๆ อีกวันไปวัดไทรม้าใต้ไปไหว้พระ กินส้มตำ ให้อาหารปลา ซื้อของกลับมาบ้านยายจัดกระเป๋าเตรียมกลับ
อ่อ ไปซื้อของที่ห้างมา ก็แวะไปร้านขายยาซื้อเจลทาปากเพราะร้อนใน หนุ่มเภสัชถาม " มาเดินเล่นนี่ปิดเทอมแล้วเหรอครับ " O_o
แม่หัวเราะเลย แบบก๊าก >_< 
 
ตอนนี้ที่สุวรรณภูมิ ตรวจลูกเรือเหมือนตรวจที่ลอนดอนเลย เด๊ะๆ ต่างแค่ที่ลอนดอนมีห้องเฉพาะให้ก่อนไปขึ้นเครื่อง
ไม่มีที่ให้พักระหว่างไฟล์ทอีกแล้ว เลยนั่ง box กัน ฝืนความง่วงสุดๆ
ดีหน่อยที่แฝดเล่าเรื่องหนังสยองขวัญให้ฟัง ออกท่าทางประกอบเรื่องไปด้วย ทำให้หายง่วงเลย
ไม่ใช่น่ากลัวนะแต่เล่าแบบกลายเป็นหนังตลกไปเลย ตลกแบบตลกได้อีก ถ้าได้ดูหนังจริงคงขำท่าที่แฝดเลียนแบบจากหนังอ่า
ช่วงผู้โดยนอนกันก็แบบพวกเราฝืนความง่วงกันไป แฝดบอก  " อีกนิดเดียวเอง เดี๋ยวถึงแล้วนะแฝดนะ " ได้ข่าวอีกกว่า 5 ชม แต่ทำให้รู้สึกดีขึ้นมา ยิ้ม
ขอบใจแฝดกับลูกเรือที่ทำ economy ทุกคนเลย ทำให้ไฟล์ทออกมาดี ถึงจอร์แดน สลบเหมือดตามระเบียบ ..
 
 
ps. ขอบคุณบทสนทนา วันที่ 24 กย. เวลา 01.09 นาที ณ นนทบุรี   และ   วันที่ 25 กย. เวลา 22.30 นาที ณ จอร์แดน
 
 
.. La PoMmE ..
 
 
 
 
 
 
September 21

Summer just passed

 
21 September 2009
 
เทศกาลบินช่วงซัมเมอร์ผ่านไปแล้ว บินหนักติดกัน 3 เดือน บินจนไฟล์ทหลังๆของเดือนสิงหาเกิดอาการเหนื่อยล้า
แบบพอนั่งเทคออฟปุ๊บ ข้างในร้องบอกว่า " กูเหนื่อย กูเหนื่อยมากแล้ว "
คงไม่แปลกที่หลังไฟล์ททีไร ตัวจะยึดติดกับที่นอนเหนียวแน่นแม้จะนอนหลับไม่ได้เท่าที่ต้องการ
อย่างน้อยขอหลับตาลงเงียบๆสักพักก่อนบินอีกรอบก็รู้สึกดีแล้ว
 
ไปบิน Detroit, USA กับแฝดมา ผู้โดยสารป้ายนี้ทั้งบริษัทรู้กันว่าเป็นยังไง คงไม่ต้องเอ่ยถึง
ลุยกันมาเต็มลำเกือบ 13 ชม ปอมเองดีลกับผู้โดยยังไม่พอยังต้องทะเลาะกับสจ๊วตที่ทำงานคู่กันอีก
เจอคนเห็นแก่ตัวขนาดนี้แล้วทนไม่ไหวต้องกัดกันสักหน่อย รับมาได้ไงคนแบบนี้ ทำงานเป็นทีมไม่เป็น เอาแต่ตัวเองคนเดียว กัดกันซะ
ถึงที่หมายนี่ ลูกเรือทุกคนตาแดงกันหมดเพราะความง่วงปนความเหนื่อย
ถึงโรงแรมยังมีแรงออกไปกินบุฟเฟ่ต์จีนได้อีก ตางี้จะปิด
เข้าห้องมาเริ่มนอนตอน 13.30 น. ตื่นมาเกือบตีสี่ โฮะๆ เป็นทริปแฝดนอนไปเลย เพราะนอนตลอด 2 วันที่อยู่ที่นั่น >_<
ขากลับ ผู้โดยไม่เต็ม มีเคสออฟโหลดผู้โดยคนนึงเพราะว่าลุงตาบอด มีโรคประจำตัว 3 โรคแล้วไม่มีใครเดินทางคู่กับลุง
ตามปกติเคสแบบนี้ต้องมีคนเดินทางคอย escort แล้วมีแพทย์รับรองด้วย
สุดท้ายกัปตันบอกจำเป็นต้องออฟโหลด ลูกเรือเดินส่งลุงที่หน้าเครื่อง บรรยากาศเศร้าบอกไม่ถูก
ผู้โดยน่ารักมาก เอ๊ะ นี่มันอยู่เมืองเดียวกันกะพวกขามาปล่าววะเนี่ย? งง
 
ตั้งแต่ช่วงปลายเดือนสิงหาถึงประมาณวันที่ 20 กันยาเป็นเดือน Ramadan เทศกาลถือศีลอดของชาวมุสลิม
เค้าจะไม่กินน้ำและอาหารทุกอย่างจนตะวันตกดินเพื่อระลึกถึงความยากลำบากของคนจนไม่มีจะกิน
ที่จอร์แดนนี่ กลางวันเลยกลายเป็นเมืองร้าง กลางคืนคึกครื้น เหมือนสลับเอาตอนกลางวันมาไว้กลางคืน
เช่น ธนาคารเปิด 3 ทุ่มถึงตีห้า ห้างร้านเริ่มเปิดตอน 2 ทุ่มอะไรแบบนั้น
 
ช่วงนี้ใครได้ทำไฟล์ทแขกๆช่วงเช้าก็จะสบายหน่อยคือคนส่วนใหญ่เค้าไม่กินกัน
ตอนนั้นโดนคูเวตเช้า ทำ First class เต็มแต่มีคนกินแค่ 2 คนเป็นเด็กน้อย
แถมนักบินนี่ เข้าไปเช็คแบบ ยูสบายดีไหม ทุกอย่างโอเคนะจ๊ะ
ไม่ต้องถามเรื่องอื่นเพราะว่าอดกันหมด
 
หลายวันก่อนไปทำคูเวตมากับแฝดแต่เป็นคูเวตเย็น
ช่วงเทคออฟจะเป็นช่วงตะวันตกพอดี อืม พอรู้ชะตากรรม
ตอน service นี่แบบโดนทึ้งตั้งแต่ต้นยันท้ายลำเพราะหิวจัดกันทั้งลำ   -_-*
ได้ทำ economy เต็มหมดไม่มีปัญหาแต่เพื่อนร่วมงานที่เป็นแกลลี่นี่สิ สันหลังยาวไปไหน
ดีหน่อยที่แอร์ใหม่คนโรมาเนียทำงานแฟร์มาก แถมแฝดมาช่วยเก็บถาดขากลับไม่งั้นไม่ทัน
นี่ล่ะ ไฟล์ทหลังตะวันตกดินช่วงเดือนนี้
 
วันที่ 19 ทำซูริค-เจนีวา ไฟล์ทยาวแต่เพอร์เฟคมากเพราะไปกับแฝด ลูกเรือดี นักบินสุภาพ ผู้โดยน่ารัก ไฟล์ทเยี่ยม!
เวลาทำงานนี่ถ้า nature ไฟล์ทมันเหียกแต่ทีมดี มันจะไม่เหนื่อยมาก
เที่ยวนี้ nature ไฟล์ทมันดี บวกลูกเรือดีเลยประเสริฐไปใหญ่
ผู้โดยป้าๆลุงๆ เรียบร้อย ดื่มไวน์แดงหนักอย่างเดียวแค่นั้น เชียร์ฮาเฮ
มีผู้โดยป้าๆฝรั่งเป็นอาสาสมัครตัวฮาประจำไฟล์ท ฮาตลอดทั้งเคบิน แฝดคู่นี้ทำงานไป ขำไป นึกกี่ทีก็ยังฮา
ขอแบบนี้อีกเรื่อยๆนะ ทำแล้วมีความสุข ขยิบตา
 

ปล. ภาพนี้ไม่เกี่ยวกะทริปที่ผ่านมา แต่เมื่อคืนดูรูปเล่นเจอรูปนี้แล้วคิดถึงช่วงไปนิวยอร์คครั้งแรกกับแฝด  At JFK Airport with my twin
      Prise a l'exterieur d'aeroport JFK, NEW YORK: ma jumelle et moi
 
.. La PoMmE ..
 
 
 
 
 
September 18

จากคนอื่นคนไกล

 
18 September 2009
 
ลิเบอร์ตี้ : ขอบคุณสำหรับอีเมลล์มากนะ ไม่ได้อ่านมานานแล้ว
ตามหาพระจันทร์ : ไม่เป็นไร ขอโทษด้วยที่ตอบช้าเพราะกลับบ้านที่ไทยมา
---------------------------------------------------------------------------------------------
ลิเบอร์ตี้ : เมืองไทยฝนตกหรือปล่าว ที่นี่อากาศไม่ดีเลย เริ่มหนาวแล้ว
ตามหาพระจันทร์ : ฝนตกน่ะสิ กลับมาที่จอร์แดน อากาศเริ่มเย็นเหมือนกันเฉพาะกลางคืน
ลิเบอร์ตี้ : กลับไปไทย กินเยอะล่ะสิ
ตามหาพระจันทร์ : อ่ะนะแน่นอน 
------------------------------------------------------------------------------------------------- 
ลิเบอร์ตี้ : วันนี้สอนทั้งวันเลย เหนื่อย อ่านอีเมลล์แล้วมีกำลังใจขึ้นมา ขอบคุณ
ขอบคุณจริงๆ 
--------------------------------------------------------------------- 
ลิเบอร์ตี้ : นี่เราไม่ได้คุยกันนานนะ
ตามหาพระจันทร์ : อืม ใช่
ลิเบอร์ตี้ : คือมันทำให้ผมคิดว่าคุณลืมผมหรือปล่าว
ตามหาพระจันทร์ : นั่นควรจะเป็นคำถามของฉันไม่ใช่เหรอ
ลิเบอร์ตี้ : ผมขอโทษ 
------------------------------------------------------------------------------------------- 
ตามหาพระจันทร์ : คิดว่าครั้งนี้ฉันได้พูดในสิ่งที่คิดแล้ว หวังว่าจะเข้าใจ
ลิเบอร์ตี้ : ผมเข้าใจ ... ขอบคุณที่ยอมรับโทรศัพท์ผมนะ
ขอบคุณจริงๆ 
-------------------------------------------------------------------------------------------
 
เฮ้อ .. ได้แต่ถอนหายใจ 
เรื่องบางเรื่องมันไม่จำเป็นต้องจบแบบแฮปปี้หรอก
มันล้วนมีทางที่มันสมควรจะเป็นมากกว่า
ทางที่ทุกคนยืนอยู่แล้วยังสามารถหันมาคุยกัน
และยังคงรู้สึกดีต่อกันได้ .. เหมือนเดิม
 
 .. La PoMmE ..
 
 
 
August 21

นินทา AMM-DAM-AMM

21 August 2009
 
วันหยุด 4 วันรวดผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกคือแบตยังชาร์ตไม่ถึงครึ่งก้อน
ก็ดูมันเล่นบินถึกมากอย่างนี้นี่หว่า กลับไปดูตารางบินตัวเองแล้วแบบ เออ ทำได้เว้ยเฮ้ย
คือมันไม่มีช่องว่างนั่นเอง สรุปครึ่งเดือน 16 วัน ได้หยุด 1 วันกับเป็นสแตนบายอีก 1 วันแต่ไม่โดนเรียก
นอกนั้นบินกระหน่ำรับซัมเมอร์ { คงไม่มีใครถึกเท่าอาร์เจแล้วมั้งเนอะ }
 
 
ช่วงวันหยุดนี่ นอนอย่างเดียวก็ประมาณเกือบ 2 วัน ทำตัวเป็นหมีอยู่ในถ้ำมาก นอนอืดแบบไม่กังวลเรื่องเวลา
คือพอมาทำงานนี้ เห็นค่าของการนอนเยอะๆมากแต่ก่อนไม่ค่อยคิดถึงเรื่องนอนเท่าไหร่
เป็นวันหยุดที่แบบตื่นมา ก็กลิ้งๆ หลับต่อได้อีกไม่มีสะดุด
จัดทริปบ้านอ่างปลาไปกินซูชิกันด้วย เนื่องจากพาแฝดไปเลี้ยงวันเกิด
อร่อยมากค๊าบ อุตส่าห์อดข้าวทั้งวันเพื่อปล่อยหมูตอนบุฟเฟต์ญี่ปุ่น แต่รู้สึกว่าอิ่มเร็วเกินไป เดี๋ยวไปต่อที่เมืองไทย แฮ่ๆ
 
 
จบจากเดออฟ ให้ไฟล์ทมาเลย DAM ดามัสคัส มารับตีสี่
เอ้า งานเข้าเลยกู จะหลับยังไงเนี่ย? ก็วันหยุดเล่นนอนตีสอง ตีสาม แต่นี่จะต้องตื่นมาแต่งตัวตีสาม
ลองกลิ้งนานมากมากจนจะอ้วกแตก ก็มันไม่ง่วงอ่ะแต่ไหงหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้ ตื่นมาตีสาม ปวดหัวตึ้บ  -_-*
 
 
ไป Crew center ลูกเรือแตกตื่นชั่วโมงบินเดือนนี้ เอาอีกละ บริษัทงอแงอ้อนชาวบ้านที่หยุดๆกันมาช่วยกันบิน
ช่วงนี้ minimum crew and minimum rest มากๆ
เอาล่ะ หัวหน้าโยนตำแหน่งทั้งหมดใน Economy class มาให้เพราะไม่มีสแตนบายมาช่วย
สรุปคือ 1: 96 ประสาทไปแล้ว ใครก็ได้ช่วยเขกกระโหลกรอสเตอร์หน่อยเผื่อมันจะได้คิดไรเป็นขึ้นมามั่ง
 
 
ช่วง Boarding นี่ แอบขำอยู่ เพราะตอนแรกยืนรับผู้โดยอยู่ตรงแถวแรกแต่ไหงไหลมาเรื่อยจนถึงแกลลี่ ( ครัวบนเครื่องบิน )
เจอเคสปัญหาโลกแตกคือ อยากนั่งด้วยกัน จริงๆน่ะเค้าได้ที่นั่งติดกันแบบมีทางเดินคั่นแค่นั้นเอง
แต่คู่วอกรับไม่ได้ ต้องนั่งแบบตัวติดกันเท่านั้น สาดดด นั่งแค่ 30 นาทีเองอะไรนักหนาวะ
จนมีผู้ใจบุญมาโปรดสละที่ของตัวเองให้คู่นี้ได้นั่งตัวติดกัน เฮ้อ ไม่ใช่เรื่อง
 
 
เคสน่าเบื่ออีกอันคือ ผู้ที่รู้ตัวว่าเป็นแม่ลูกอ่อนแต่ไม่มีนมมาด้วย
ได้ข่าวว่าต่อเครื่องไปชิคาโก แล้วอีก 13 ชม นี่ เบบี๋กินไรคะ กินหัวแอร์รึไง จริงๆบนเครื่องมีนมให้นะแต่มันมีจำกัด
ไม่สามารถให้กับผู้โดยแม่ลูกอ่อนได้ครบทุกคน
เจอแบบนี้บ่อยมากจนแบบอยากตะโกนใส่หน้าจริงๆว่า สัญชาตญาณความเป็นแม่เนี่ยมีกันมั้ย? ไม่รู้สิแต่ปอมว่าแม่ชาติไทยนี่ล่ะ มีครบทุกอย่างแล้ว
คราวนี้ชีมาขอนมในครัวเป็นภาษาอารบิก แล้วกูจะรู้เรื่องมั้ย? มีถามต่อว่าถ้าพูดบิกไม่ได้ พูดสเปนได้ไหมล่ะ ( อันนี้ถามเป็นอิงค์ )
อีนี่ กูมีภาษาให้เลือกคือ อังกฤษ ฝรั่งเศสและไทย แถมชีพูดอิงค์ได้ ไม่พูดจะสเปนท่าเดียวงั้น
 
 
อีกอัน ชีมากับลูก 2 คน จะแลนด์อยู่แล้วเรียกเราเข้าไปคุย
ชีต้องการให้ช่วยถือกระเป๋าไปส่งหน่อย ตอนแรกก็เข้าใจว่าส่งที่ประตูเครื่อง ชีบอกไม่ใช่ๆ จะให้ไปส่งถึงช่วง transit ไป New York
Oh my god! เห็ดสด เกิ๊นไปๆๆ
 
 
ตอนทำ Service ช่วงเก็บน้ำส้มอยู่ เกิดหนาวพร้อมกันมา 4-5 คน ( คุณขา อีก 15 นาทีก็แลนด์แล้ว )
วางถุง collecting ไว้เอาเท้าพยายามช่วยให้มันทรงตัวเพราะมีกล่องน้ำส้มเยอะมากในนั้น
ลำตัวกลมๆเอื้อมไปหยิบผ้าห่มแล้วส่งให้ผู้โดยอีกด้าน กายกรรมมากกู 
มีผู้โดยน่ารักด้วยอ่า ช่วยเก็บกล่องฝั่งตัวเองแล้วยัดใส่ถุงที่มีตีนของแอร์คนนี้ยันอยู่
" ไอเห็นใจยูจังที่ทำคนเดียว "
การเป็นผู้โดยที่น่ารัก สุภาพ ไม่เรื่องมากแถมมีคำพูดน่ารักแบบนี้อีก แอร์ก็หายเหนื่อยแล้วล่ะค่ะ
ถ้าจะให้ดี คุณขาช่วยบอก CEO บริษัทให้ขึ้นเงินเดือนที จะอารมณ์ดีกว่านี้ กร๊ากก
 
คืนพรุ่งนี้ ทำไฟล์ทกลับบ้านละ ไปชาร์ตพลังใจ
 
PS. 1. บ่นไปงั้นแหละ ระบายขำๆ
      2. อยากให้ความเงียบงันมันทำงานได้ผลจริงๆ สักที
    
    
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
There are no categories in use.